We hadden om een uurtje of 2 afgesproken dus ’s ochtends war er nog wel wat tijd om er nog even op uit te gaan. Na lang wikken en wegen besloot ik om naar Kornwerderzand te gaan om de eerste grotere aantallen zaagbekken van deze winter te begroeten.
Ruim op tijd was ik aanwezig terwijl het tergend langzaam licht werd. Voor de sluizen konden de eerste lichte nonnetjes worden ontdekt en ook zwommen er wat middelste en grote zaagbekken rond, die waren tenminste binnen.
Vervolgens ben ik naar de ander kant van de sluizen gereden alwaar ik een mooi plekje zocht om langsvliegende zaagbekken op te pikken. Hier waren helaas geen nonnetjes aanwezig, wel waren beide andere (standaard) zaagbeksoorten aanwezig. Ook een aantal toppers kon worden opgemerkt. Verder dan 2 futensoorten kwam ik helaas niet. Ook was van de eiders de gewone eidereend de enig haalbare (goh, verrassend..)
Weinig verder te vermelden aangezien er verder helemaal niets meer werd gezien, daarom onderstaande zeer matige foto die met zeer matig licht kon worden gemaakt;
Tegen 11-en was ik weer terug en maakten we ons op voor het ritje richting Driebergen. Ik had al uitonderhandeld dat een tussenstop gemaakt zou worden nabij Harderwijk om ook de lang verblijvende ijsduiker alhier op de jaarlijst te zetten. Een omweg via Maastricht voor de rotszwaluw zat er helaas niet in….
Onderweg in de auto was het de hele tijd droog geweest maar toen we aankwamen op de bewuste plek begon het natuurlijk net lekker te druppelen, alsmaar harder en harder en op een gegeven moment waren de druppels duidelijk als regen te kwalificeren. De oudste was daarom niet zo happig om een ijsduiker aan haar lijst(je) toe te voegen en daarom besloot ik om alleen de auto uit te gaan om met de telescoop even verderop te proberen deze leuke soort op de jaarlijst bij te schrijven. De eerste scan leverde niks op maar tijdens de tweede scan had ik ‘m opeens in beeld; rustig in gezelschap van een tweetal aalscholvers dobberend in het haventje. Leuk, nu maar weer terug.
Goed, erg boeiend verhaal natuurlijk (maar niet heus) maar aan de andere kant is het toch weer eens wat anders dan de eentonigheid van elke week een nieuwe soort; dat verveelt ooit ook……toch? Bovendien was pakjesavond de activiteit van de dag en dat verliep erg geslaagd!
Tegen 11-en was ik weer terug en maakten we ons op voor het ritje richting Driebergen. Ik had al uitonderhandeld dat een tussenstop gemaakt zou worden nabij Harderwijk om ook de lang verblijvende ijsduiker alhier op de jaarlijst te zetten. Een omweg via Maastricht voor de rotszwaluw zat er helaas niet in….
Onderweg in de auto was het de hele tijd droog geweest maar toen we aankwamen op de bewuste plek begon het natuurlijk net lekker te druppelen, alsmaar harder en harder en op een gegeven moment waren de druppels duidelijk als regen te kwalificeren. De oudste was daarom niet zo happig om een ijsduiker aan haar lijst(je) toe te voegen en daarom besloot ik om alleen de auto uit te gaan om met de telescoop even verderop te proberen deze leuke soort op de jaarlijst bij te schrijven. De eerste scan leverde niks op maar tijdens de tweede scan had ik ‘m opeens in beeld; rustig in gezelschap van een tweetal aalscholvers dobberend in het haventje. Leuk, nu maar weer terug.
Goed, erg boeiend verhaal natuurlijk (maar niet heus) maar aan de andere kant is het toch weer eens wat anders dan de eentonigheid van elke week een nieuwe soort; dat verveelt ooit ook……toch? Bovendien was pakjesavond de activiteit van de dag en dat verliep erg geslaagd!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten