Het voorjaar continues....

We zitten alweer een paar weken in mei en nagenoeg alle Afrika-gangers zijn weer terug in hun broedgebieden. Soorten als grauwe klauwier, nachtegaal en wespendief ben ik helaas nog niet tegengekomen maar de rest van de trekkers zijn inmiddels de kijker of scoop al eens gepasseerd.
Vrijdagavond 6 mei stond ik iets na half 7 in Hurdegaryp klaar om Marchel op te pikken om een avondje te vogelen in het Lauwersmeer om vervolgens in de schemer en in het duister de nieuwe plas-dras-gebiedjes nabij Eernewoude eens op geluid te checken. Marchel liet me een leuk plekje in de Oostelijke Bantpolder zien dat ik nog niet kende. We vonden hier een vijftal rosse grutto's die nieuw voor de lijst waren en konden ons verder vermaken met zwarte sterns en dwergmeeuwen. De eerder die week gevonden witvleugelstern konden we niet meer vinden. De Noordse kwikken liepen door het gras. Hierna besloten we een kijkje te nemen in de Ezumakeeg alwaar al snel 2 steltkluten door de kijker wandelden. Verder werd hier het gebruikelijke spul waargenomen; zomertaling, bosruiter, zwarte ruiter, Temmincks strandlopers en in het uiterst dunne rietstrookje aan de Westkant van de weg langs de Keeg vonden we zowaar een zingende snor. Ik dacht dat die beesten altijd een uitgebreid rietveld nodig hadden?

In de nieuwe gebiedjes rond Eernewoude hadden we weinig geluk. Behalve een roerdomp (of toch 2), een koekoek en een prachtig zingende sprinkhaanzanger hoorden we niet veel. Een goede poging die op korte termijn een vervolg zal krijgen omdat er gewoonweg potentieel in zit! Er kunnen diverse spreekwoorden op worden losgelaten:

No guts no glory
Wie niet waagt, die niet wint
Nee heb je, ja kun je krijgen

Zaterdag 7 mei ging het weer eens wild in Nederland maar was ik niet in staat om de verrekijker om de nek te hangen. Dat veranderde 's avonds toen vrouwlief thuis was en er inmiddels een Friese ortolaan ter plekke was gemeld. Na wat informatief mobiel verkeer met o.a. Rommert Cazemier en André Sikkema besloot ik snel de kant van de Bantpolder op te gaan om mijn 315e Friese soort te proberen.
De bosjes werden uitvoerig gecheckt, de rommelhoekjes gecontroleerd en de paden afgespeurd maar behalve de vele kneutjes, graspiepers en kwikstaarten was er verder niet veel tussen te vinden. Ik was alleen en het leek er niet op dat er nog versterking zou komen. In zo'n geval is er maar één devies: heb geduld, ga geconcentreerd te werk en zoek tot je een ons weegt (dat zijn eigenlijk 3 deviezen maar o.k.). De tijd verstreek ondertussen en de lekkermakende gedachten aan een fraaie ortolaan maakten langzamerhand plaats voor de bekende deceptie-gevoelens. Ik had al diverse keren geprobeerd ortolaan in Friesland te zien te krijgen maar ook dit keer leek het er nou niet bepaald op. Na 3 of 4 rondjes te hebben gelopen en elk paadje zowel linksom als rechtsom te hebben gerond, begon ik langzaam aan de onvermijdelijke aftocht te denken. Nog één laatste keer dat bosje checken dan...
En ja hoor; na een paar momenten vloog er een beesie uit het boompie en landde doodleuk op het aangrenzende paadje waar ik zicht op had doordat ik net op een kruising van 2 paadjes was gaan staan. Verrekijker erop en.... uit beeld! Ai...
De opluchting was groot toen het diertje na een paar seconden terug het pad op hipte en nu lang genoeg bleef zitten om mij tijd te gunnen de kijker omhoog te bewegen en voor m'n ogen te brengen. Scherpstellen en ja hoor, daar was 'ie dan; mijn eerste Friese ortolaan was een feit! Dat er nog maar velen mogen volgen!

Dat er de dag erna al een tweede Friese ortolaan volgde was eigenlijk helemaal niet leuk. Samen met Jeroen Breidenbach en Martin Olthoff hadden we deze topdag uitgekozen op niet op een toplocatie te trektellen maar op de dijk van de Bantpolder te gaan staan om leuke (en liefst nieuwe) Friese soorten proberen te vinden; roodstuitzwaluw, Europese kanarie, Alpengierzwaluw (die kon niet héél ver weg zijn) om maar een paar voorbeelden te noemen.
Door de harde wind viel alles een beetje in het water maar wel konden dus wel ortolaan maar ook smelleken, morinelplevier (4x) en ander leuk maar niet heel spannend spul voor in het voorjaar voorbij trekkend worden waargenomen.
Een spannend uitziend vrouwtjestype kiek moest uiteindelijk middels foto's worden gedetermineerd als grauwe kiek, het overheerlijke toetje bleef dus uit en aangezien het moederdag was, stond de middag in teken van iets anders dan vogels waardoor Jeroen en ik al redelijk vroeg terug richting Leeuwarden reden. Het toetje kwam onderweg in de vorm van een knap door Jeroen ontdekte overvliegende adulte zwarte ooievaar! Wow wat leuk! De vogel vloog niet al te hoog en paar leuke foto's konden als bonus worden genomen.



Twee avonden later was er weer even tijd om de verrekijker te hanteren en de Jan Durkspolder werd opgezocht. Onderweg bij een ruig stukje werd de eerste paap van het jaar ontdekt en even later in Oudega kreeg ik een prachtig mooi mannetje gekraagde roodstaart (waarvan ik weet dat deze hier al een paar jaar achtereen broedt) in beeld. 2 prachtige soorten binnen enkele minuten! Eenmaal in de bewuste polder zag ik dat er al een aantal mensen in de grote hut aanwezig waren waardoor ik besloot vanuit de auto eerst maar eens even de plasjes te checken. Dit bleek een goede keuze daar ik binnen enkele momenten een vijftal steltkluten ontdekte. Een fraaie nieuwe zelf-ontdek-soort, een nieuwe dagsoort en een fraaie nieuwe Jan Durkspolder-soort. Mooie vondst al zeg ik het zelf... Even later zag ik de bekende auto van Jaap voorbij stiefelen die mij voor de tweede keer die week wist te missen. De achtervolging werd ingezet en ik reed 'm klem! Dat zal 'm leren..

Een praatje werd gemaakt terwijl ondertussen een paar van de net ontdekte steltkluten werden herontdekt door Jaap. Verder waren hier (weer) snor, koekoek, geoorde fuutjes, sprinkhaanzanger, blauwborst, een overvliegende bosruiter en in totaal een kleine 80 zwarte sterns van de partij. Later in de avond kon de eerste bosrietzanger van het jaar worden begroet; toch een leuke afsluiter van de avond.



Het licht was al aan het afnemen, ik had tegenlicht en mijn fototoestel stond (natuurlijk) niet goed ingesteld waardoor meer dan bovenstaande foto niet kon worden geschoten. Maar hij is toch wel herkenbaar?

Later werd zowaar een parend stellend stelkluten waargenomen, mogelijk toekomstig broedgevalletje? Zou zo maar kunnen met al die steltkluten de laatste tijd...


Met bovenstaand is weer eens een weekje vogelen beschreven. We zijn inmiddels al een stukje verder en de ToH vogeldag(14e mei) zit er zelfs al op. Een verslag hiervan volgt dra....