Even een klein "off topicje" of in ieder geval een kleine "detour";
Hoe krijg je het voor elkaar? Er zijn in Nederland tot nu toe 6 roodkeelstrandlopers ontdekt waarvan precies de helft op Texel was. Je gaat het dan toch niet geloven dat alle drie de vogels op Texel door één en dezelfde figuur worden ontdekt? Toch is dat het geval! Ik had het laatst over held van beroep Pim Wolf maar met 3 roodkelen op je naam kan die titel je toch bijna niet meer ontzegd worden? We hebben het over Arend Wassink natuurlijk die alle drie de Texelse roodkeelstrandlopers heeft ontdekt; ongelooflijk knap waarvoor een groot dankwoord verschuldigd is namens vogelend en twitchend Nederland. Bij deze, BEDANKT!!
Over Pim Wolf gesproken trouwens; het lijkt er verdacht veel op dat de 2 weken geleden door hem ontdekte kleinste strandloper bij Westkapelle uiteindelijk toch iets anders is geweest, waarschijnlijk een Temminckje. Het CDNA zal daarover natuurlijk een oordeel moeten vellen maar mijn inschatting is dat 'ie er niet door zal komen. Daar gaat een nieuwe Nederlandse soort, down the drain.... (Ben ik ff blij dat ik 'm niet heb...;-) ahum...
Pim z'n status verandert hiermee natuurlijk niet wezenlijk want als er iemand in Nederland is die kleinste strandloper op de Nederlandse lijst zou kunnen krijgen dan is het Pim wel (of Rommert....).
Maar we hadden het gisteren natuurlijk niet of nauwelijks over kleinste strandloper, topic of the day was natuurlijk de roodkeelstrandloper! Ondanks dat ik 2 belangrijke afspraken op de dag had ingepland, was het toch mogelijk om samen met een niet nader te noemen vogelvriend uit Leeuwarden tussen de bedrijven door Texel te bezoeken. En gelukkig ook nog mooi op tijd voordat de vogel (zoals de vorige keer een paar jaar terug) besloot te vertrekken. Het had geen dag later moeten zijn want vandaag (woensdag) is 'ie tot op heden niet meer gezien.
Toen we ter plekke waren en de auto uitstapten botsten we bijna tegen Luuk Punt (zie ook http://vogelverslagen.web-log.nl/) op die het slechte nieuws moest delen dat de vogel inmiddels al ruim een half uur uit beeld was..... Dat beloofde niet veel goeds en enigszins met getemperd enthousiasme liepen we richting de plek waar zich een man of 30 bevond waarvan ongeveer de helft actief aan het zoeken was met scoop gericht op het nieuwe natuurontwikkelingsgebiedje "Utopia". Het leek er inderdaad op dat het fraaie beestje gevlogen was waardoor het aloude maar toch vaak gehanteerde motto 'zoeken tot je een ons weegt" ter hand moest worden genomen. We besloten met z'n tweetjes wat voorbij de grote groep te lopen om verderop te gaan zoeken. Gelukkig werd dit gevolgd door onder andere Han Zevenhuizen en Steven Wytema die onderling nog maar eens moeten strijden om de eer wie 'm nou daadwerkelijk als eerste terugvond. Feit was dat 'ie weer in beeld was en dat wij 'm prachtig op redelijk geringe afstand prachtig konden bewonderen. We hadden geluk met het weer want prachtige Hollandse luchten passeerden het eiland waardoor de vogel af en toe in het zonnetje liep waarbij de rode keel inderdaad mooi oplichtte (meer oranje dan rood overigens).
We konden fraai genieten van de vogel en pikten tussendoor nog onder andere een aantal altijd fraaie dwergsterns, bonte strandlopers, kleine strandlopers en kanoeten op. De eveneens blijkbaar aanwezige Temmincks strandloper hebben we klaarblijkelijk gemist.
Foto's maken bleek niet gemakkelijk maar een bewijsplaatje kon nog net met m'n 300mm lens worden gemaakt.
De dag was hiermee vanzelfsprekend wel geslaagd en "af" en doordat we beiden niet erg veel tijd hadden besloten we al snel weer een boot terug te nemen. Alles verliep lekker vlotjes waardoor we mooi op tijd thuis waren en nog een en ander konden doen.
De maandag was echter niet voorbij. 's Avonds na het eten zouden Jente en ik even te wandelen in de buurt. We waren nauwelijks op pad (met toch voor Jente al een aantal nieuwe vogelsoorten, een héééél klein bruin padje, wat vlinders) toen de piep van Rommert binnenkwam betreffende een in de Keeg ontdekte Bonapartes strandloper. Tja.....
Ik heb de soort ooit al wel eens gezien, ook in Friesland en ook in de Ezumakeeg maar dat was alweer (bijna op de dag af) 5 jaar geleden en een echt bevredigend gevoel gaf de vogel en de waarneming ervan niet doordat de vogel nogal ver weg zat. Na overleg met dochterlief besloot ik daarom een "change of plans" uit te voeren waardoor we al snel weer in de auto zaten naar het Lauwersmeer. We waren al een eindje op weg dus een half uurtje later draaiden we dan ook de Keeg in. Ook hier begon het nou niet echt denderend met een vogelaar die wist te melden dat de vogel alweer even uit beeld was. De hut dan maar in.
Hier troffen we Martin Othoff die een aantal minuten later een verdacht stralootje in de scoop had. Wat later vloog de vogel (nog voordat ik 'm gezien had) op en kon Martin de witte stuit waarnemen, een redelijk diagnostisch kenmerk van een kleine Caladris soort. Gellukig kon Martin de vogel met de telescoop volgen en nadat de vogel een tweede maal was opgevlogen (maar ook weer was geland) kon ik vervolgens met zekerheid ook zeggen dat ik 'm in de smiezen had.
Vrij donkergrijze bovendelen (zonder een noemenswaardige hoeveelheid bruin/rood zoals bijvoorbeeld kleine stralo) met her en der wat zwarte veercentra en in goede vergelijking met de kemphanen, strandlopertjes en pleviertjes een langgerekt lichaam, een slecht zichtbare maar wel aanwezige lichte wenkbrauwstreep, wat groter dan de kleine strandlopertjes en wat kleiner ogend in de buurt van bontbekpleviertjes, moest dit 'm wel zijn. Helaas zat de vogel wel weer ver weg om goed te kunnen bekijken of om foto's te nemen. Gelukkig had Martin de stuit gezien toen de vogel opvloog waardoor samenvattend en optellend de determinatie wel redelijk goed rond was te maken.
Maar om nou te zeggen dat dit de vorige waarneming op basis van de kwaliteit van deze waarneming uit de boeken zou verdrijven...... jammer maar helaas!
Ik had me er inderdaad meer van voorgesteld maar "reality kicked in" toen ik weer terugdacht aan de roodkeelstrandloper waardoor we uiteindelijk de hut met een grote smile op het gezicht verlieten! Jente had er weer een paar fraaie soorten bij die ik haar tussen de bedrijven door kon laten zien (bosruiter, witgat, kluut, kemphaan, kievit en natuurlijk Bonapartes strandloper) en tevreden keerden we met een fraaie zonsondergang door de voorruit weer huiswaarts;
what a day!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten