Zaterdag 30/05:
Omdat ik vandaag overdag niet weg kon en me dus met de kinderen in de tuin moest vermaken, is er behalve een in de lucht parend stelletje gierzwaluwen niet veel te melden. 'S avonds na het eten was het gelukkig nog mooi weer dus werd de verrekijker gepakt en de auto gestart. De tijdens de 2e big day gemiste grauwe klauwier wilde ik nu toch wel graag zien. Persoonlijk vind ik dit een van de mooiste broedvogels die Nederland rijk is. Aangezien ik niet altijd goede ervaringen heb gehad met de paartje achter de Natuurmonumenten-boerderij, wilde ik dit keer een nieuwe (voor mij althans) plek proberen.
Een aantal jaren terug was ik er voor het laatst geweest en daarna is het op de schop gegaan, de zuidkant van het Doldersumseveld in het Drents-Friese woud. Al na een paar honderd meter was ik erg onder de indruk van het landschap, het zag er allemaal erg fraai en veelbelovend uit. Diverse vlinders en libelles (daar moet ik ook nog eens wat aan gaan doen) vlogen rond en overal zongen vogels; geelgorzen, boerenzwaluwen, grasmussen, fitissen, putters, etc..
Al snel werd een mooie doornhaag gevonden die er erg goed uitzag voor klauwieren en inderdaad stond ik iets verder bijna oog in oog met een prachtig mooi mannetje met voedsel in z'n snavel. Even verderop zag ik een glimp van zijn vrouwtje (dat neem ik dan maar voor het gemak aan). Het mannetje was geringd. Aangezien ze blijkbaar hun jong(en) aan het voeren waren, ben ik vrij snel weer doorgelopen, daar moet je ze niet te lang bij storen.
Een paar kilometer verder kwam ik nog een prachtig mooi mannetje op prikkeldraad tegen, ook deze was geringd en liet zich leuk fotograferen. Endelijk had ik ook de grauwe klauwier te pakken, erg leuk!
De avond was nog jong dus besloot ik vervolgens nog even naar de Kale Duinen te gaan om wederom een vergeefse poging te wagen een raaf in het Friese gedeelte te zien (of desnoods te horen). Om de een of andere reden is het ons steeds gelukt om elkaar te ontlopen en ook deze avond wilde het niet lukken. Wel lieten hier diverse gekraagde roodstaarten, bonte vliegenvangers, geoorde fuutjes en een zwarte specht zich bewonderen.
Omdat ik vandaag overdag niet weg kon en me dus met de kinderen in de tuin moest vermaken, is er behalve een in de lucht parend stelletje gierzwaluwen niet veel te melden. 'S avonds na het eten was het gelukkig nog mooi weer dus werd de verrekijker gepakt en de auto gestart. De tijdens de 2e big day gemiste grauwe klauwier wilde ik nu toch wel graag zien. Persoonlijk vind ik dit een van de mooiste broedvogels die Nederland rijk is. Aangezien ik niet altijd goede ervaringen heb gehad met de paartje achter de Natuurmonumenten-boerderij, wilde ik dit keer een nieuwe (voor mij althans) plek proberen.
Een aantal jaren terug was ik er voor het laatst geweest en daarna is het op de schop gegaan, de zuidkant van het Doldersumseveld in het Drents-Friese woud. Al na een paar honderd meter was ik erg onder de indruk van het landschap, het zag er allemaal erg fraai en veelbelovend uit. Diverse vlinders en libelles (daar moet ik ook nog eens wat aan gaan doen) vlogen rond en overal zongen vogels; geelgorzen, boerenzwaluwen, grasmussen, fitissen, putters, etc..
Al snel werd een mooie doornhaag gevonden die er erg goed uitzag voor klauwieren en inderdaad stond ik iets verder bijna oog in oog met een prachtig mooi mannetje met voedsel in z'n snavel. Even verderop zag ik een glimp van zijn vrouwtje (dat neem ik dan maar voor het gemak aan). Het mannetje was geringd. Aangezien ze blijkbaar hun jong(en) aan het voeren waren, ben ik vrij snel weer doorgelopen, daar moet je ze niet te lang bij storen.
Een paar kilometer verder kwam ik nog een prachtig mooi mannetje op prikkeldraad tegen, ook deze was geringd en liet zich leuk fotograferen. Endelijk had ik ook de grauwe klauwier te pakken, erg leuk!
De avond was nog jong dus besloot ik vervolgens nog even naar de Kale Duinen te gaan om wederom een vergeefse poging te wagen een raaf in het Friese gedeelte te zien (of desnoods te horen). Om de een of andere reden is het ons steeds gelukt om elkaar te ontlopen en ook deze avond wilde het niet lukken. Wel lieten hier diverse gekraagde roodstaarten, bonte vliegenvangers, geoorde fuutjes en een zwarte specht zich bewonderen.
Zondag 31/05:
Een familie, -en klusdag. 'S middag even bij de oma van Dasja op de camping van Bakkeveen een kopje thee gedronken. Het enige memorabele vogelmoment dat te melden is, is een mooie adulte wespendief die overvloog, mijn tweede nog maar dit jaar.
'S avonds ben ik in mijn eentje (niemand wilde of kon mee) richting Brummen gereden (heerlijk zo'n leaseauto) voor de Noordse nachtegaal. Alhoewel deze soort toch bijna wel jaarlijks in Nederland wordt gemeld, heb ik nooit de moeite genomen (op één keer na toen de vogel ergens in Groningen werd gemeld) om te gaan zoeken. Vandaag leken de tekenen erg gunstig aangezien het een mooie avond was en de vogel al geruime tijd aanwezig was. De plek was eenvoudig te vinden maar na ruim een half uur had de vogel nog niets van zich laten horen. Blijkbaar beviel een medevogelaar die ook aanwezig was dit niet en haalde zijn Ipod uit zijn auto om te tapen. Normaal houd ik daar niet zo van maar dit keer reageerde de vogel meteen, eerst kort met wat strofes, later meer uitbundiger met langere zangstukken. Duidelijk was te horen dat dit geen normale nachtegaal betrof maar absoluut een Noordse nachtegaal moest zijn. Toen de andere vogelaars blijkbaar voldoende hadden gehoord, ben ik nog even gebleven en heb ik nagenoten van de mooie klanken die de vogel in het dichte struikgewas produceerde.
Alhoewel het donker was en laat in de avond, besloot ik nog niet naar huis te gaan, ik was morgen tenslotte ook vrij! Ik ging eerst een poging doen bij de woudaap van Flevoland. Al vrij snel was ik ter plekke maar door de harde wind en het ontbreken van exacte plekinfo lukte het niet om een woudaap te ontdekken. Ook lukte het niet om de juiste plek te bereiken waar de dag daarvoor nog een grote karekiet werd gehoord; jammer want tijdens de big days van dit jaar heb ik deze leuke soort steeds weten te missen terwijl hij er wel scheen te zitten (roodkeelplasje en vlinderbalg). Uiteindelijk dan toch maar naar huis. Om een uurtje of 4 rolde ik het bed in en met de zang van de Noordse nachtegaal in mijn hoofd, viel ik al snel in slaap.
Woensdag 03/06:
Aangezien Sietse vandaag tijdens zijn werk in Harlingen een roodmus had gehoord, was daar eindelijk weer eens een kans om deze soort op het vasteland van Friesland "te scoren". In plaats van 's avonds eindelijk eens de Bona te proberen, reed ik in een klein half uurtje richting Harlingen. Ondanks assistentie van Rommert en Sietse lukte het echter niet. De vogel trok zijn bek niet open gedurende een ruim uur dat ik gezocht heb.
Een familie, -en klusdag. 'S middag even bij de oma van Dasja op de camping van Bakkeveen een kopje thee gedronken. Het enige memorabele vogelmoment dat te melden is, is een mooie adulte wespendief die overvloog, mijn tweede nog maar dit jaar.
'S avonds ben ik in mijn eentje (niemand wilde of kon mee) richting Brummen gereden (heerlijk zo'n leaseauto) voor de Noordse nachtegaal. Alhoewel deze soort toch bijna wel jaarlijks in Nederland wordt gemeld, heb ik nooit de moeite genomen (op één keer na toen de vogel ergens in Groningen werd gemeld) om te gaan zoeken. Vandaag leken de tekenen erg gunstig aangezien het een mooie avond was en de vogel al geruime tijd aanwezig was. De plek was eenvoudig te vinden maar na ruim een half uur had de vogel nog niets van zich laten horen. Blijkbaar beviel een medevogelaar die ook aanwezig was dit niet en haalde zijn Ipod uit zijn auto om te tapen. Normaal houd ik daar niet zo van maar dit keer reageerde de vogel meteen, eerst kort met wat strofes, later meer uitbundiger met langere zangstukken. Duidelijk was te horen dat dit geen normale nachtegaal betrof maar absoluut een Noordse nachtegaal moest zijn. Toen de andere vogelaars blijkbaar voldoende hadden gehoord, ben ik nog even gebleven en heb ik nagenoten van de mooie klanken die de vogel in het dichte struikgewas produceerde.
Alhoewel het donker was en laat in de avond, besloot ik nog niet naar huis te gaan, ik was morgen tenslotte ook vrij! Ik ging eerst een poging doen bij de woudaap van Flevoland. Al vrij snel was ik ter plekke maar door de harde wind en het ontbreken van exacte plekinfo lukte het niet om een woudaap te ontdekken. Ook lukte het niet om de juiste plek te bereiken waar de dag daarvoor nog een grote karekiet werd gehoord; jammer want tijdens de big days van dit jaar heb ik deze leuke soort steeds weten te missen terwijl hij er wel scheen te zitten (roodkeelplasje en vlinderbalg). Uiteindelijk dan toch maar naar huis. Om een uurtje of 4 rolde ik het bed in en met de zang van de Noordse nachtegaal in mijn hoofd, viel ik al snel in slaap.
Woensdag 03/06:
Aangezien Sietse vandaag tijdens zijn werk in Harlingen een roodmus had gehoord, was daar eindelijk weer eens een kans om deze soort op het vasteland van Friesland "te scoren". In plaats van 's avonds eindelijk eens de Bona te proberen, reed ik in een klein half uurtje richting Harlingen. Ondanks assistentie van Rommert en Sietse lukte het echter niet. De vogel trok zijn bek niet open gedurende een ruim uur dat ik gezocht heb.
Wel vond ik op het industrieterrein van Harlingen een vrouwtje zwarte roodstaart die twee jongen aan het voeren was. Een mannetjes was een paar honderd meter verderop te bewonderen.
Donderdag 04/06:
Om 08:00 uur belde Rommert en om 08:10 uur kreeg ik een sms van Sietse. Beide met de mededeling dat de roodmus weer waargenomen was. Rommert had de vogel zelfs door de telefoon kunnen horen. De plannen waren snel omgegooid; in plaats van om 08:30 uur op kantoor te beginnen, besloot ik om rechtstreeks door te rijden naar Harlingen om een tweede poging te wagen. Om 08:45 uur reed ik Harlingen binnen en al snel zag ik Sietse lopen, sjouwend met een te plaatsen parkbankje. Na even een praatje gemaakt te hebben (hij had de vogel ook al een kwartiertje niet meer gehoord), ben ik gaan zoeken, ik hoorde inderdaad nog niets. Na een half uurtje nog steeds niks... Toen zag ik een vogel vliegen die om de een of andere manier opviel, het was geen mees, geen mus of vink, wat was het wel? Ik volgde de vogel totdat deze gelukkig in een boom dichtbij ging zitten. Ik liep naderbij en keek weer de boom in en zag een prachtig mooi rood mannetje roodmus! YES!!! Na een paar minuten riep de vogel een keertje, daarna nog een keertje en uiteindelijk wist dit prachtbeestje wat zangstrofes uit te brengen. Zeer kenmerkend natuurlijk en een erg vrolijk deuntje.
Ik heb er wat tijd in moeten steken maar eindelijk is de Friese roodmus ook een feit. Gelukkig niet zo'n saai vrouwtje of onvolwassen exemplaar maar een fantastisch mooi uitgekleurd mannetje. Mijn dag was, voordat deze echt was begonnen, al geslaagd.
(meer dan een bewijsplaatje is het helaas niet)
De dag ervoor was in Zaandam een (de) groene reiger ontdekt. 'S middag kwam er weer een piep dat de vogel weer was teruggevonden. Ik was al bezig met het plannen van de route toen ik een sms van Jaap kreeg die eenzelfde strekking had als mijn plannen. Snel was de afspraak gemaakt dat ik hem om een uur of 4 op zou pikken in Heerenveen en dat we daarna door zouden rijden naar Zaandam. Gelukkig vielen de files mee en schoot het aardig op. Voor 6-sen waren we tp en werden we begroet door o.a. Alwin Borhem en Christiaan. Ze hadden echter geen goed nieuws, de vogel was niet in beeld en al een tijdje niet meer gezien. Aangezien we beide niet veel tijd hadden, hebben we ongeveer een half uur tot 3 kwartier gezocht waarna we toch echt al snel de terugtocht moesten aanvangen. Helaas was deze hit-and-run actie mislukt. Op de afsluitdijk kwam de zeer onwelkome piep dat de vogel toch nog was teruggevonden. Hadden we maar meer tijd gehad.... We konden echter niet meer terug door andere verplichtingen en smeden daardoor meteen plannen voor een tweede poging. Tot op heden is de vogel echter niet meer teruggevonden maar we houden de piep in de gaten. Wellicht is een bezoekje aan de plek te combineren met de vrijdag ontdekte Iberische tjiftjaf in Haarlem...
Vrijdag 05/06:
Een doodnormale werkdag vandaag. Geen tekenen van de groene reiger en alles leek rustig. Toen, om een uurtje of 3 zag ik een melding van een grauwe fitis in Gelderland. Vorig jaar had ik deze vogel voor het eerst waargenomen in Tsjechië (waar 'ie allesbehalve gewoon schijnt te zijn) maar voor Nederland zou deze nieuw zijn. Een sms naar een aantal andere vogelaars was snel ingetikt en de reacties stroomden binnen. Het waren echter geen positieve reacties. De een kon eenvoudigweg niet en de ander vond een grauwe fitis in Gelderland te ver rijden en weer een ander zat aan het bier wat blijkbaar te goed smaakte (dat kan ik me nou nog voorstellen..).
Om 17:01 zette ik mijn computer uit en reed snel naar huis. Snel even andere kleren aan, een flesje water en een banaan gepakt en terug in de auto; op naar Kootwijk.
Ook vandaag viel de drukte op de weg mee (althans op mijn route wel..) en verliep de rit voorspoedig. Naar achteraf bleek, reed ik echter naar de verkeerde plek (mijn eigen schuld). Een local wees me echter op een aantal auto's en mannen met camera's die hij even verderop had gezien dus gelukkig vond ik de plek daardoor ook nog enigszins makkelijk. Eenmaal bij de auto's aangekomen was er niemand te bekennen en waren er 4 á 5 mogelijkheden aan weerskanten van de weg om een bos of veld in te lopen. Waar zou dat beestje in hemelsnaam dan zitten? Rechts, links.. wie zal het zeggen. Ik zag Alwins auto staan maar doordat ik een nieuwe telefoon heb zonder veel oude nummers erin, had ik zijn telefoonnummer niet meer. Andere ingeseinde vogelaars konden me helaas ook niet helpen. Ik moest er dus zelf maar op uit. Uiteindelijk besloot ik aan de hand van redelijk verse voetstappen en veel platgelopen gras een pad te nemen. Na een kilometer ongeveer was ik nog niemand tegengekomen en leek het erop dat die kleine grauwe rakker hier niet zou zitten. Toen ik terugliep zag ik mensen bij de auto's staan (Alwin en consorten) die me na een kort praatje makkelijk uitlegden welke kant ik op moest lopen (wat is het toch lastig tegenwoordig zonder goede mobiele telefoon waar ik de DBA alerts op kan ontvangen). Onderweg kwam ik nog een paar vogelaars tegen met slechte berichten; "niet meer gehoord het laatste kwartier". Het zal toch niet? Op de plek aangekomen werd deze laatste melding helaas bevestigd, al een tijdje was de vogel niet meer gezien en had niemand meer iets gehoord. Het zoeken kon beginnen...
Met een man of 15 werd het redelijk overzichtelijke terreintje uitgekamd. Na ongeveer een uur zoeken hoorde ik tegelijkertijd met Luuk Punt (e.a.) een verdacht geluid en keken we alle 4 die kant op. Was dat 'm? Iets later wist Albert de Jong vlakbij te melden dat hij 'm zeker 3 keer goed had gehoord. In no-time stonden de vogelaars op de plek te luisteren en te zoeken maar pas na het afspelen van de zang via een Ipod zong de grauwe fitis pas echt goed en was iedereen overtuigd dat dit 'm was. Af en toe liet hij zich in de top van wat loofbomen kort zien en af en toe was de zang erg leuk te horen. Na ongeveer een half uurtje werd de vogel een tijdje niet meer gezien of gehoord en om 21:00 uur besloot ik huiswaarts te keren. Tegen half 11 kwam ik met een nieuwe Nederlandse soort het huis binnengestapt!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten