zoek en gij zult vinden

Zaterdagavond werd na raadpleging van o.a. http://www.buienradar.nl/ besloten om er zondag niet uitgebreid op uit te trekken. Ik had in principe met Harm afgesproken die mij via ditzelfde blog had gevonden en die mij gemaild had met het voorstel om eens samen te vogelen. De weersvoorspellingen lieten dit echter niet toe. Daarom werd besloten de afspraak een weekje te verzetten en werd tegelijkertijd een biertje uit de koelkast gehaald omdat de wekker de ochtend daarna toch niet gebruikt zou hoeven worden.

Mijn slaap werd rond zessen echter ruw onderbroken aangezien het de eerste nacht was dat de kinderen de schoen mochten zetten nu Sinterklaas zaterdagmiddag hoogstpersoonlijk was binnengehaald. De oudste was daarom waarschijnlijk wat zenuwachtig en stond daarom al vroeg bij ons aan bed. Ik was wakker en het was droog, alhoewel ik vanacht wel een buitje voorbij heb horen trekken.

Ik besloot vrouwlief en kids lekker in bed te laten en ging er uit. Wat zou ik eens doen, waar zou ik heen kunnen gaan, wat zou het weer daadwerkelijk doen? Uiteindelijk besloot ik de stoute schoenen aan te trekken, maakte wat hammetjes klaar en stapte in de auto om richting Zuid Holland te rijden.
Het was nog lekker donker en het onderwerp op "Nachtdienst" op Radio 1 was interessant genoeg om me wakker te houden totdat het licht werd. En ja, het was zowaar nog steeds droog!
Het gaspedaal werd iets dieper ingetrapt ondanks dat de namiddagse trip met Jaap richting de taigastrandloper een duur grapje bleek te zijn geworden (AU!!)..
Het schoot daarom lekker op al liep ik wat vertraging op tijdens mijn poging om de tolweg nabij ..(tja, waar was dat eigenlijk?) te ontwijken. Dit lukte uiteindelijk niet waardoor ik besloot rechtsomkeert te maken en alsnog € 2, = lichter de tunnelbuis in te rijden richting de weg die ik tenslotte moest hebben om bij de doelsoort van de dag te komen.
Inmiddels was het licht begonnen te regenen en zakte het moraal met een paar streepjes; waarom zat ik ruim 2 uur in de auto en (in hemelsnaam) waarvoor eigenlijk?

Tegen half 10 arriveerde ik in het uitgestrekte gebied alwaar de bewuste vogel de afgelopen dagen werd gezien, nu maar zoeken dus.. Ik was echter gelukkig niet alleen en gedurende de dag werden zowaar Belgen, Franstaligen, Engelsen en Duitsers waargenomen. Ook waren er nog wel een paar "gewone" NL-ers te vinden; allemaal druk zoekend naar de targetspecies of today!

Het regende nog steeds dus iedereen zocht met de verrekijker vanachter de verwarmde ruiten van de luxe automobielen van tegenwoordig de weilanden af. Het duurde ongeveer anderhalf uur voordat het enigszins droog en draaglijk werd om daadwerkelijk naar buiten te gaan. Eindelijk konden de grote groepen kieviten en goudplevieren afgezocht worden met de tool die ervoor gemaakt was; de telescoop. Er was echter niet veel euforie te bespeuren al was het moraal een stuk hoger nu het eenmaal gestopt was met regenen. Een slechtvalk met volle krop werd waargenomen (ra, ra, wat zou er in die krop zitten??), een vrouwtje blauwe kiekendief kwam de boel even wakkermaken en meerdere grote zilverreigers werden in de landerijen gezien.
Andere vermeldenswaardige soorten waren watersnip, diverse overvliegende en TP zijnde veldleeuweriken, een handjevol kemphanen, een uit de singel wegvliegende groene specht en diverse ganzen waartussen ongetwijfeld ook dwergganzen tussen zaten. Ik was er echter maar met één doel en dat was niet de dwerggans.

Al met al was het doel dus nog niet bereikt. Meerdere auto's stonden her en der weliswaar geparkeerd en de eigenaren ervan stonden door hun tevens in bezitting zijnde optiek te turen maar resultaten leverde het niet op. Hoewel ik eigenlijk ook nog van plan was om even richting Brouwersdam te rijden, werd na bestudering van de kaart en de klok uiteindelijk toch besloten om te blijven en om verder te zoeken. Rond 1-en had ik het gebied wel zo'n beetje verkend en had ik al heel wat groepen met kievit en goudplevier door de scoop voorbij zien trekken. Een beetje besluiteloos reed ik weer het gebied in en even later stond ik weer stil bij de zoveelste groep kieviten die ik naar alle waarschijnlijkheid al één of meerdere keren gecheckt had (en met mij vele anderen). Het was hier druk met andere vogelaars en het leek er niet op dat er iets spannends tussen zat (op een paar leuke kemphanen na). Als iedereen naar hetzelfde groepje aan het kijken was terwijl er niets tussen zat, zouden we 'm nooit vinden. Ik besloot daarom maar weer een stukje verderop te kijken waar op dat moment niemand aan het zoeken was. Al eerder was ik in dit hoekje geweest maar omdat er nogal wat geulen en pollen in het weiland zaten, was het lastig te overzien.
Ook nu waren er niet veel vogels aanwezig waardoor ik langzaam wat verder reed. Plotseling, alsof er een startschot werd gegeven, vlogen de in dezelfde hoek aanwezige vogels op en tussen een stuk of 20 kieviten werd een duidelijk afwijkende soort met witte buik, witte stuit en zeer puntige vleugels waargenomen; binnen een fractie van een seconde te determineren als vorkstaartplevier (spec.)! Yes!!
Binnen enkele seconden stond ik stil en landden de vogels weer in het weiland. De steppevorkstaartplevier (want daar hebben we het natuurlijk over....) ging gelukkig op een vrij stukje achter de kieviten zitten en was op geringe afstand prachtig te bewonderen. De vogel zat echter een beetje schuin met de staart naar me toe en de kop was daarom niet de gehele tijd te zien. Het rood op de snavel heb ik daarom niet gezien maar eerlijk gezegd heb ik er ook niet op gelet. De lichte, maar tegen de buik afstekende keel, het slanke uiterlijk, de egaal lichtbruine kleuring en de algehele jizz van de vogel sloten enige verwarring snel uit (m.u.v. de vorkstaartplevier, Glareola Pratincola). Nogal hyper opende ik de autodeur en via de snel uit de kofferbak opgeviste scoop werd de vogel snel weer opgezocht. Ik moet echter nog leren om eerst van de vogel en de waarneming te genieten en de kenmerken in mijn hoofd te priemen voordat ik me bezig ga houden met het openbaar maken van de waarneming.
Want na slechts enkele seconden wilde ik de, op ongeveer een kilometer afstand verkerende, andere vogelaars zo snel mogelijk waarschuwen. Ik stond daarom te springen en met mijn armen te zwaaien in de hoop dat ze me zouden opmerken en deze kant op zouden komen. Achter me liet ik de svp daarom even voor wat 'ie was en dat had ik achteraf niet moeten doen want toen ik me na nog een keer zwaaien weer omdraaide, zat alles weer in de lucht. Nog voordat ik de svp weer in de kijker had, zat alles ook alweer op de grond. Ik besloot nog een keer te signaleren omdat ik zeker wist dat de vogel hier zat. Pas na de derde of vierde uitvoering hadden ze me in de smiezen en kwamen ze mijn kant op. Ik had de vogel in de tussentijd echter niet meer aan de grond teruggevonden maar had er alle vertrouwen in dat 'ie er nog ergens tussen zou zitten. Met een man of 15 werd elk polletje bekenen maar na het op, - en wegvliegen van 2 groepjes kieviten kon langzaam de conclusie worden getrokken dat de vogel tellerlijk en figuurlijk gevlogen was.....

Het was inmiddels ruim na 2-en en het was al bijna een uur geleden dat ik de vogel herontdekte. De eerste vogelaars vertrokken langzaamaan weer en ikzelf begon ook al plannen te maken de warme auto weer in te duiken om richting huis te rijden.

Al met al heeft de waarneming van vandaag een dubbel gevoel achtergelaten. Enerzijds ben ik natuurlijk zeer blij en verheugd dat ik een topsoort in Nederland heb (her)ontdekt maar anderzijds is het natuurlijk fijn dat je zoiets kan delen met anderen die ook al uren hebben lopen zoeken. Ook vind ik het jammer dat ik niet even de tijd heb genomen om wat foto's te maken, de vogel zat tenslotte niet heel ver van de weg af en een paar (bewijs)foto's waren mogelijk geweest.

Tegen 2-en besloot ik als laatste om toch ook maar te vertrekken en mooi op tijd was ik weer thuis om samen met het gezinnetje te genieten van de heerlijke spaghetti die mijn altijd lieve en begripvolle vrouw had klaargemaakt.