twitch with the kids

Vrijdagmiddag werd op het beste eiland van dit jaar een zwartkeellijster gemeld. Ik kon absoluut niet weg dus lang kon ik er ook niet stil bij staan. Wel werden de inmiddels gebruikelijk sms-jes en telefoontjes gepleegd om iedereen op de hoogte te brengen en om te horen of er afspraken gemaakt konden worden voor een carpooltwitch in de dagen erna.

In de auto op weg naar een klant belde Hiele dat hij 's middags niet zou gaan maar morgenochtend, wanneer de vogel herondekt zou worden, wel met mij en de kids mee zou willen gaan. Zo gezegd, zo gedaan!
Deze siberische schone (ik bedoel de vogel, niet Hiele!!) werd zaterdagochtend al snel herontdekt dus ik stuurde Hiele snel een sms en ging kleren verzamelen voor me & the kids. Vrouwlief was aan het werk en nog geen half uur later zaten we in de auto om met een tussenstop bij Hiele op weg te gaan naar Texel.
De rit verliep voorspoedig en mooi op tijd konden we in de rij voor het veer aansluiten. De kinderen hadden nog niet eerder op zo'n grote boot gezeten en keken hun ogen uit. De jongste kon zijn ogen niet van de op ooghoogte voorbij vliegende meeuwen houden. In het marsdiep ontdekte ik nog een roodkeelduiker die gelukkig door Hiele (met verrekijker om de nek) werd bevestigd.

Eenmaal weer vaste grond onder onze voeten, was de plek snel gevonden aangezien tientallen vogelaars aanwezig waren en vooral bovenop het duin een goed plekje hadden gezocht met een goed uitzicht. Het bleek dat het beestje af en toe wel gezien werd maar dat geduld vereist was. Hiele kreeg vrouwelijk gezelschap ( de oudste van 7...) toen hij het duin opging en ik bleef met de jongste in de buggy (om de woordgrappen te voorkomen; híj zat in de buggy, ik pas er niet meer in... haha...) achter om misschien van deze kant een kans te maken.

Het duurde eventjes maar op een gegeven moment, terwijl ik aan de telefoon was, had ik 'm al vliegend voor een paar seconden in beeld; grootte als van een kramsvogel maar dan een stuk valer, eigenlijk zonder kleur (op bruin na). Met een man of 10 konden we de vogel een paar seconden volgen totdat deze weer achter de NIOZ gebouwtjes wegdook.
Weer wat later kwamen Hiele en dochterlief met een nieuwe soort uit de duinen gezet; zij hadden 'm redelijk goed kunnen zien.
Er werd besloten om niet de boot van 12:00 uur terug te nemen maar om toch nog even te wachten met kans op betere waarnemingen. Een tien minuten later rende iedereen richting het haventje, blijkbaar met de zekerheid dat 'ie daar werd gezien. Dat klopte inderdaad en de snelsten onder ons (dat was ik niet met baby in buggy die eigenlijk net als alle anderen ook wilde rennen en dus probeerde de buggy uit te klauteren) hadden het geluk de vogel eventjes aan de grond te zien. Ook dit duurde echter niet lang want al snel vloog deze Siberische wereldreiziger weer de moeilijk te doorgronden bosjes in om een paar minuten later over ons hoofd wederom richting hoofdingang te vliegen.

Ik heb er dus een nieuwe soort bij, weliswaar niet mooi kunnen waarnemen maar wel 2 keer leuk op redelijk geringe afstand overvliegend. Ik mag het tegen sommigen niet hardop zeggen maar de Kaspische plevier een paar weken terug op Texel gaf meer voldoening.....