succesvol weekendje

Allereerst moet ik even terugkomen op mijn dagje Lauwersmeer van vorige week maandag. Bij Zoutkamperplaat zag ik een aantal beflijsters maar viel me ook een lijsterachtige op die ik zo 1,2,3 niet kon determineren. Ook andere mensen die ik de gemaakte bewijsplaatjes later liet zien, konden me niet helpen. Pas halverwege vorige week kwam ik erachter dat ook Martijn Bot de vogel had gezien en gefotografeerd. Blijkbaar hebben de deskundigen zich erover gebogen want op http://www.lauwersmeer.com/ zag ik bij de recent toegevoegde foto's dat de foto van Martijn betiteld was met beflijster x kramsvogel. Hieronder mijn foto.

Ik denk dat ik hiermee wel kan leven. Als er onder de lezers andere meningen bestaan, hoor ik dat graag. Een apart geval was het in ieder geval wel en veel van dergelijke waarnemingen ben ik nog niet tegengekomen.

Het afgelopen weekend was vruchtbaar. Vrijdagmiddag na het werk was het mooi weer en had ik met het thuisfront afgesproken dat ik na het werk nog even een frisse neus zou gaan halen. Ik had mijn hoop op de plasjes bij Harlingen gevestigd. Het is in de namiddag goed licht en begin / halverwege april weet je maar nooit wat er neergestreken is.

Ongelooflijk maar waar kon ik hier pas mijn eerste regenwulp (van Nederland) voor dit jaar noteren. Er zaten veel IJslandse grutto's tussen "onze" broedvogels maar buiten dit en wat lepelaars, wintertalingen en een mannetje en vrouwtje topper was er niet veel spectaculairs te vinden. Na een paar keer de plasjes te hebben gescand ging ik verder richting Zürich om hier "de bocht" op kwikstaarten te inspecteren. Mijn eerste tapuit van het jaar vond ik hier maar van kwikstaarten was geen spoor te bekennen. Één exemplaar werd overvliegend gehoord. Even verderop bij het wegrestaurant was het wel raak met een groepje kwikken. Ik had geluk met een vrouwtje rouwkwikstaart dat zich af en toe moeizaam maar uiteindelijk goed liet zien. De kenmerken klopten met de benodigde kenmerken volgens de ANWB-gids en doordat de vogel behoorlijk donkergrijs was (zeker in vergelijking met de ook aanwezige witte kwikken) en de op het laatst waargenomen donkere stuit, was de waarneming en de determinatie een feit. Ik had weliswaar liever een mooi mannetje gehad maar misschien mag ik die de komende weken ook nog wel een keer begroeten.

Het hokje achter de gele kwikstaart blijft voorlopig leeg. Het lijkt wel of iedereen overal al gele kwikken ziet maar ik heb het geluk nog niet gehad. Waar zijn die beesten?

Bij Kornwerderzand stikte het van de meeuwen maar buiten de kleine mantels, stormmeeuwen en kokmeeuwen kon ik er helaas niets anders tussen ontdekken. Ook waren de sterns hier nog niet gearriveerd blijkbaar. Op het wad konden nog 4 late middelste zaagbekken worden opgemerkt (3 mannetjes en een vrouwtje) en tussen de sluizen en de brug werd nog een fraai mannetje nonnetje ontdekt.

In het ringersbosje zag ik tot mijn verbazing nog twee goudhaantjes en even later hoorde ik zelfs nog duidelijk de zang van een vuurgoudhaantje. Ik kreeg 'm echter niet in het vizier, jammer!

Zaterdag had ik tot de avond "vogelvrij" en kon ik me lekker bezig houden met de kids.

's Avonds zou ik met Jacob naar Groningen rijden voor de ToH vogelavond met o.a. een lezing over Ecuador en een mysterybird geluidencompetitie. Het was erg gezellig met vele bekenden en vooral de lezing van Dusan was erg leerzaam met mooie foto's. De pittige mysterybird competitie was samengesteld door Sander Bot. Van de 25 opgaven had ik er niet meer dan 10 goed, een beetje tegenvallend eerlijk gezegd. Het viel gelukkig ook voor anderen niet mee, de winnaar had er (als ik het me goed herinner) 15 of 16 goed. Soorten als huiskraai, kuifleeuwerik, duinpieper passeerden de revue en werden door weinig mensen op waarde geschat. Met een paar inschattingsfoutjes bij de matkop / glanskop en met instink-soorten als bonte vliegenvanger en gekraagde roostaart wilde het ook niet lukken (als die competitie in de zomer was gehouden, had ik ze misschien wel goed gehad). Grove fouten heb ik gemaakt met zwarte specht en ook bij de grote pieper had ik minimaal in de buurt moeten zitten (de opname liet voor velen een iets afwijkende duinpieper horen)!

Tegen 23:30 uur waren we weer in Gytsjerk waar Jacob me de kerkuil liet horen die bijna in zijn achtertuin broedt. Helaas miste ik de schicht die langskwam maar het vrouwtje kerkuil uit de kast liet zich duidelijk horen. Een leuke afsluiter van de dag.

Zondag zou het weer wat minder worden als de afgelopen dagen maar de planning werd zaterdagavond laat nog gemaakt. Noord, - en Zuid Holland waren weer eens aan de beurt.

Het gebruikelijke vroege tijdstip werd een beetje genegeerd omdat het anders wel een heel kort nachtje zou zijn geworden dus om een uur 6 stond ik op, smeerde wat hammetjes en stapte ik in de auto. Na in Harlingen getankt te hebben reed ik een uurtje later Durgerdam in. Met de TomTom werd het "poelruiter-plasje' snel gevonden. De vogel zelf bleef echter onvindbaar, ik oest het daarom met enkel het plasje doen. Het waaide dan ook gruwelijk hard en omdat de wind uit het Noordoosten kwam voelde het bijna ijzig aan. Langer dan een half uur scannen zat er niet in. Ook de zon die door de wolken probeerde te komen, werkte niet mee omdat ik er rechtstreeks in stond te kijken. Een lekker begin maar niet heus.... gelukkig werkten de zwartkopmeeuwen even verderop wel mee. Met een grondige scan halfverscholen achter de dijk lukte het me om minimaal 2 paartjes te vinden. Ik vond het hier wel welletjes; het was koud en waaide hard en hier was het dus niet aangenaam vogelen! Verder maar weer... Vanuit de auto werd nog een poging gedaan om een paartje krakeend op de foto te zetten. Weliswaar geen superfoto's maar misschien toch het plaatsen waard.

Diemen was gelukkig dichtbij maar ver genoeg om in de auto wat op te warmen. Het leek verdorie wel winter met deze wind en temperaturen.

Hier had ik wat meer moeite om de bewuste plek te vinden maar uiteindelijk lukte het dan toch. Ik liep het gebied in en na vanochtend bij Waterland mijn eerste rietzanger gehoord te hebben, wachtten er hier nog meer op me. Tussen de schapen en bijbehorende uitwerpselen manoeuvrerend wist ik het hek te vinden wat toegang bood aan de daadwerkelijke vijfhoek. De plasjes aan weerszijden van het pad bevestigden dat ik goed zat. Dodaarzen hinnikten en grauwe ganzen gakten vanuit de plas. Verderop kon ik twee goudvinken betrappen die met hun mooie roepjes (of is het zang?) de boel wat extra opvrolijkten (alhoelwel het "djuuu" misschien niet al te vrolijk klinkt). Een paar stille matkoppen werd gezien en gefotografeerd om zekerheid te krijgen. Bij bestudering van de foto's werd inderdaad de grotere en uitlopende kinvlekjes gezien en kon duidelijk de lichtere vleugelvelden worden onderscheiden. De onderstaande foto laat eigenlijk alleen maar het eerste kenmerk zien overigens.

Van de cetti's zanger was echter al die tijd dat ik hier rondliep geen enkel spoor. Na wat meer zangvogeltjes te hebben ontdekt, concludeerde ik dat ik meer in een bosomgeving rondliep in plaats van in een moerasomgeving; hier zou ik sowieso geen cetti's ontdekken. Ik keerde om en liep dezelfde weg terug. De goudvinken waren vertrokken maar tjiffen en fitissen waren in overvloed aanwezig. Tijdens een poging om nog een matkop op de foto te zetten (ik was inmiddels weer vlakbij de plasjes) werd dan uiteindelijk toch hét geluid gehoord; de cetti's zanger leek zo omgeveer op mijn schoenen te zitten, zo dichtbij heb ik (behalve op Lesbos dan) een cetti's nog nooit gehoord! De vogel liet zich ondanks dat hij zo dichtbij was, niet bezichtigen en bewonderen. Een kwartiertje wachten leverde behalve een roepende waterral niks meer op, geen roepje of zang, laat staan een zichtwaarneming. Ik besloot er genoegen mee te nemen, meer zat er gewoon niet in! Het doel was tenslotte gehaald.

De volgende halte werd Zevenhoven en om preciezer te zijn de Groene Jonker. Na vorig jaar kleinst en klein waterhoen te hebben geherbergd heeft dit gebied opeens een landelijke bekendheid gekregen. Het feit dat er de afgelopen dagen ook nog eens enkele witwangsterns waren waargenomen, speelde misschien ook wel mee dat het hier lekker druk was.

De eerste stop in de Noordoost-hoek van het gebied leverde meteen 3 nieuwe jaarsoorten op; geoorde fuut, dwergmeeuw en visdief; da's een mooi begin, nietwaar?

Op de eilandjes kon echter geen leuke stern worden ontdekt. Vanaf de parkeerplaats werd nog een uitgebreide poging gedaan maar omdat het hier ook al zo lekker hard waaide (cynisch), was het niet eenvoudig. Buiten de hiervoor genoemde soorten werd dan ook niet veel opmerkelijks gezien. Een paar pijlstaarten, een zomertaling en een "lonely" lepelaar waren het wel een beetje. Wel vlogen er veel dwergmeeuwen en boerenzwaluwen over en werden in totaal 9 geoorde fuutjes ontdekt. Ook waren er honderden (IJslandse) grutto's aanwezig, waarschijnlijk wachtend op beter weer om door te trekken naar de broedgebieden.

Toen ik hier ook weer verkeumd was en de hoop had opgegeven nieuwe soorten te zien, besloot ik verder te gaan. Bij de Zweth nabij Rotterdam werd de hier al enkele dagen verblijvende koereiger eenvoudig gevonden en konden er een paar fraaie foto's worden genomen. Hieronder volgt een selectie.

De laatste stop was, wederom net als laatst, het Veluwemeer om hier krooneenden te zoeken. Het was een lange en vermoeiende rit die kant op en door tegenslag welke veroorzaakt werd door gierige automobilisten die voordelig bij Tango in Elburg konden tanken (en daardoor dus een flinke file veroorzaakten) kwam ik met een flinke vertraging aan op het inmiddels bekende plekje. De scoop werd uit de auto gepakt en het afzoeken begon. Al snel had ik een vrouwtje te pakken maar grote groepen kwam ik niet tegen. Uiteindelijk kwam ik op 2 mannetjes en 2 vrouwtjes. Tim de Boer had 's ochtend maar liefst 23 exemplaren....

Op een gegeven moment had ik een kleine stern in de scoop die helaas al snel achter het riet waar ik half achter stond, verdween. Wat was dat? Een kleine grijze stern met witte wangen! Dat kan bijna niet anders dan...

De scoop werd snel opgepakt en een klein sprintje van ongeveer 50 meter werd getrokken om een beter gezichtsveld te creeëren. Scopen en hopen dat de vogel terug gevonden wordt! Helaas lukte dat niet; shit! Ondanks de korte waarneemtijd van maximaal enkele seconden ben ik vrij zeker dat het inderdaad een witwang was maar ondanks dat heb ik de waarneming op www.waarneming.nl toch maar op onzeker gezet; het was tenslotte zo'n korte waarneming. Tijdens het zoeken naar deze verdachte stern kreeg ik nog wel een verrassing in m'n scoop in de vorm van mijn eerste en zeer vroege zwarte stern! Ruim tweeëneenhalve week eerder dan mijn vroegste waarneming van deze soort ooit. Leuke troostprijs.