Jan for president

Vrijdagavond werd ik gebeld door Jan K. uit O. met de verrassende mededeling dat hij zeer waarschijnlijk een broedgeval van raven in Friesland had ontdekt. Tijdens zijn werk had Jan de afgelopen 4 á 5 dagen meerdere keren in hetzelfde gebied een paartje gehoord en ook goed gezien en het geval leek dus zeer betrouwbaar om als zeer waarschijnlijk broedgeval aan te merken.
Dit blog werpt dus ook op deze manier z'n vruchten af.
Ik was erg uitgelaten die avond en kon niet wachten om zaterdag erop uit te gaan. Ik had echter al een "plan de campagne" gemaakt voor zaterdag en wilde daar eigenlijk niet te veel aan sleutelen. De raven werden wat later op de middag "ingepland".

Om 05:00 uur stond de wekker en dientengevolge was ik mooi (lees: veel te vroeg) ter plekke bij Waterpark oude Zeug in Noord Holland. Nog in het halfdonker begon ik de groep toppers af te zoeken. Daar toch echt meer licht nodig was zocht ik eerst de groep op andere "vreemde eenden in de spreekwoordelijke bijt" af. Op een paar grote zaagbekken en brilduikers na bestond het merendeel van de groep uit kuifeenden en toppers.
Langzaamaan werd het lichter en lichter en waren de vogels afzonderlijk te bestuderen. Met veel geduld werd na een minuut of 15 een opvallend beestje ontdekt die alle benodigde kenmerken had om ook de daar aanwezige hybriden uit te sluiten. Yes, voor het tweede jaar op rij had ik een kleine topper te pakken! De eerste leuke soort van de dag was binnen.

De weilanden achter de oude zeug leverden helaas geen rouwkwikstaart op. Wel werden enkele tjiffen, fitissen, zanglijsters en putters in de lanen gezien en gehoord en in het drassige veld van de Bonapartes van vorig jaar zag ik m'n eerste oeverloper en kemphanen. De buitelende kieviten en grazende bergeenden zorgden voor de nodige afwisseling. Ook hier kon geen rouwkwik worden ontdekt.

De volgende bestemming zoals die op de planning stond was bijna anderhalf uur verder in Barendrecht; inderdaad de buffelkopeend. De routeplanner leidde me er rechtstreeks en snel heen en vanaf de Zuidkant van de plas werd met de eerste scan behalve het gebruikelijke en te verwachten spul niet veel gezien. Een naderende bui was nog ver genoeg om een stuk richting plas te lopen en een paar honderd meter verderop werd de scoop opnieuw opgericht. Hier was het al vrij snel raak; bijna achter het eilandje werd de zeer fraaie buffelkop ontdekt. Ik besloot de plas verder af te zoeken naar mogelijke verrassingen. M'n eerste boerenzwaluwen en oeverzwaluwen kon ik door dit wijze besluit noteren. De buffelkop werd nog eens teruggevonden maar nadat deze weer eens ondergedoken was, besloot ik, met het oog op de naderende bui, er ook tussenuit te knijpen.

Op naar de hop van Lunteren. De rit verliep vlotjes en al snel had ik de boerderij te pakken waar de vogel de ochtend ervoor ook was herontdekt. Via tegemoet komende mensen was het snel duidelijk waar ik heen moest. Ik was echter te laat. De vogel was een half uur terug voor het laatst gezien en toen ver weggevlogen en ergens achter in een singel neergeplofd. Ondanks verwoede pogingen van een stuk of 20 vogelaars werd de vogel niet meer terug gevonden. Na ongeveer een uur zoeken leek het erop dat de bui een langdurige aangelegenheid zou worden en besloot ik mijn lijstje verder af te werken. Een jaarlijster heeft het niet altijd makkelijk!

Met het oog op de overtrekkende buien en de gisteravond plotsklaps ingelast ravenzoektocht, werd besloten het heideterrein onder Huizen over te slaan en ik reed daarom rechtstreeks door naar de pier om daar de cetti's zanger te proberen. Ik kwam echter bedrogen uit in mijn veronderstelling dat ik dit wel goed te doen zou zijn. Ruim een uur posten leverde niks op. Wat wintertalingen en een bontbekplevier waren eigenlijk de enige vogels die wat afleiding gaven. Ik werd na een kwartiertje vergezeld door Christian en Alwin, zij hadden de vogel waarschijnlijk vlak voor mijn aankomst al vanaf de parkeerplaats gehoord. Ook een overvliegende raaf miste ik doordat ik met Hiele aan de telefoon zat, de vogel riep dan ook niet.

Tegen drieën vond ik het wel welletjes en besloot ik weer verder te gaan. De flamingo's in het Veluwemeer werden zonder al te veel moeite gevonden. Ik telde 7 exemplaren, met net zoveel Chileense verwanten in hun gezelschap. Ik bleef niet lang hangen want de raven van Friesland spookten al de hele dag door mijn hoofd. Op naar Fryslân!
Jan had de plek goed uitgelegd en daar ik toch wel enigszins bekend ben in het gebied, reed ik er moeiteloos heen. Al vanuit de auto zag ik een grote zwarte vogel van het ene perceel naar het andere aangrenzende perceel vliegen. De vogel leek een stuk groter dan een zwarte kraai maar doordat ik het raampje van de auto open had, werd ik door het geluid wat de vogel maakte, gesterkt in mijn idee en kon ik met zekerheid een raaf in Friesland claimen!
Ik ben uit de auto gestapt en zag toen ook de andere vogel; het was inderdaad een paartje wat hier lekker actief was. Bijna continue "grokkend" hielden de vogels met elkaar contact en boden ze mij de gelegenheid om van ze te genieten. Wow, wat geweldig! In gedachten bedankte ik Jan voor de zoveelste keer en genoot ik ondertussen van het samenzijn met de raven. Nogmaals; Wow, wat geweldig!
Even verderop parkeerde ik de auto en liep ik een stuk door de blubber. In de verte hoorde ik de vogels nog steeds, wat een magnifiek geluid produceren deze vogels toch! Ik besloot ze niet al te veel te storen dus hield ik me wat afzijdig en bleef ik uit het perceel waar ze merendeels roepend aanwezig waren.

Na nog lang niet uitgenoten te zijn, besloot ik toch weer verder te gaan. Voordat mijn RPU-avond begon had ik nog wel wat tijd om bijvoorbeeld klapeksters te zoeken op het Fochteloërveen.
Vanuit de kijkhut langs de weg werd een dodaarsje gehoord en naast de hut was een boomkruiper druk bezig om zijn aanwezigheid kenbaar te maken.
Vanaf het fietspad zag ik een langsvliegende kraanvogel en toen even later Jacob en Marchel ook aan kwamen lopen, zijn we gedrieën nog wat verder het gebied ingelopen. Nieuw hier dit jaar waren enkele witgatjes en een paar bruine kiekendieven. Ook liet een blauwborst enkele aarzelende deuntjes horen. Verder waren enkele fraai op kleur zijnde roodborsttapuiten ter plekke. Van de klapeksters ontbrak helaas elk spoor; waarschijnlijk toch weer vertrokken naar hun broedgebieden elders in Europa.

De steenuil van Wateren liet zich niet zien maar een praatje met de eigenaar van de boerderij zorgde voor een hoop informatie. Met een geelgors in mijn linker ooghoek wist hij te melden dat hij de afgelopen dagen het vermoeden had dat de eenzame uil gezelschap had gekregen. Al meerdere dagen achter elkaar hoorde hij 's nachts duidelijk 2 steenuilen krijsen en roepen. Zou dit eenzame diertje dan eindelijk weer onderdeel van een paartje worden? Zijn/haar vorige partner was een tijd terug waarschijnlijk slachtoffer geworden van een verkeersdrama en sindsdien was de overgebleven vogel eenzaam en alleen achtergebleven. Misschien dat dit voorjaar zorgt voor nieuwe aanwas....

Ruim voor het afgesproken tijdstip was ik aanwezig op de afgesproken plek waar ik met een drietal Groningse vogelaars had afgesproken voor een gedegen inventarisatie van mijn telgebied in Drenthe voor de RPU's aangezien de bekende vogel al enkele dagen niet meer werd gehoord. Of de vogel was door een havik of bosuil gepredeerd, óf de vogel was verkast naar een ander gebied óf de vogel had een vrouwtje weten aan te trekken en was druk doende met een nest.
Het gebied werd in 2 x 2 man gedurende ruim 2 uur uitgekamd maar behalve enkele baltsende houtsnippen werd eigenlijk niets verdachts gehoord. Wat zou er gebeurd zijn?
Op de weg terug naar huis werd ik gebeld door zowel Gert als Marnix met de medewedeling dat een boswachter in een aangrenzende boswachterij een roepende vogel had waargenomen. Daar dit in dit bos voor 2010 de eerste waarneming was en aangezien "onze" vogel weg of in ieder geval stil was, zou het kunnen zijn dat "onze" vogel enkele kilometers verkast is naar deze boswachterij. Ik hoop dat Marnix er op korte termijn heen gaat om de vogel op te nemen en om zodoende het sonogram van deze vogel te vergelijken met "onze" vogel. Ik ben benieuwd! Zou het om hetzelfde exemplaar gaan die verderop zijn geluk (lees: vrouwtje) zoekt? Ik houd jullie op de hoogte.