In mijn laatste post van ruim een maand terug blikte ik terug op de weken ervoor en deed ik de niet correct gestoelde uitspraak dat het einde van het vogeljaar 2013 was ingeluid vanwege het feit dat de DT weekenden waren afgerond.
Niets blijkt inmiddels minder waar te zijn want wat een vervolg hebben we gekregen. De onderwerpregel "+10 ofzo..." doelt op mijn Big Year Friese Jaarlijst. In de voorlaatste post stond ik op 275, een maandje later met hopelijk nog een dagje Ameland op het programma, staan we op 285 soorten.
Twee dagen na de ontdekking (zie vorige post) heb ik waarschijnlijk dezelfde vale gierzwaluw gezien op Camping Stortemelk op Vlieland (samen met mijn twee zoontjes) en de dag ervoor op de vrijdag lukte het me om een lang verwachte inhaler binnen te tikken in de vorm van een (niet-Friese) izabeltapuit. Ik moest er even voor rijden want het diertje zat op de Maasvlakte maar het was het wel waard... De doorstart na de vorige blogpost was dus niet onaardig.
De kleine rietgans is inmiddels binnen, de alk en ijseend konden vandaag bijgeschreven worden en ook soorten als middelste jager, frater, grote barmsijs, sneeuwgans (een tweede waarneming i.v.m. de mogelijkheid dat de vorige waarneming zal worden afgekeurd door waarneming.nl) en koereiger (met dank aan Jacob Bosma) prijken inmiddels op de lijst. Niet onvermeld mogen de door Marchel Stienstra ontdekte witbandkruisbekken blijven; wat lieten die zich leuk zien zeg. Ik moest er voor terugkomen want de eerste dag lukte het me niet om ze in de kijker te krijgen maar de dag erna was het volop feest! Beide dagen had ik hier overigens een man grote kruisbek. Zonder foto's en/of geluid worden die beesten echter niet of nauwelijks geaccepteerd door de CDNA (en terecht overigens). Daar doe ik dus niets mee...
Maar ook buiten het Friese lijstje om was het volop genieten, zelfs in het buitenland. Jaja, Jaap en ik zijn onlangs op een dinsdagmiddag naar Duitsland afgereisd om de aldaar vertoevende sperweruil te bezoeken. Dit had wat voeten in aarde en was niet zomaar een inkoppertje zo bleek maar enorm was de opluchting wel toen ik 'm toevallig ook nog eens zelf op het einde van de middag terugvond en een paar Nederlands en twee dozijn Duitsers een kleine 10 minuten konden genieten van deze beauty. +1 voor mijn lifelist dus oftewel een lifer!
We konden toen nog niet bevroeden dat enkele dagen later op een zondagavond er een sperweruil in Nederland zou opduiken. En dat gebeurde wel! De vogel was al eerder door een machinist van de NS ontdekt maar dit werd niet adequaat opgepakt door de Nederlandse en lokale vogelaars. Daarom was het pas dagen later dat de vogel met zekerheid op de pieper kon worden geslingerd en ondanks een discutabele gezondheid (van ondergetekende wel te verstaan) ik toch écht die kant op moest!
Drie kwartier na dat besluit was ik TP (of ter plekke in normaal Nederlands) en kon ik aanschuiven bij een klaar staande telescoop die in het donker gericht was. Vreemd genoeg was de vogel met hulp van het omgevingslicht goed te bekijken trouwens; mijn tweede binnen twee weken en nieuw voor mijn Nederlandse lijst. En wat voor één..... Tsjong...
Maar de koek bleek zelfs toen nog niet op; vandaag heb ik, samen met honderden anderen overigens, een zware jongen kunnen binnen tikken; een Swinhoes boszanger! Een vogel die normaal in Oostelijk Siberië voorkomt en dus wel een stukje uit de richting is. Uit mijn hoofd pas de derde of vierde voor NL, afhankelijk of de vogel van een paar jaar terug geaccepteerd gaat worden (waar ik overigens ook ben geweest maar waar ik de "bewuste" vogel niet heb gezien). De eerste Nederlandse soort was overigens pas de eerste voor geheel Europa, om de zeldzaamheid maar even te onderstrepen. De Swinhoes boszanger is "as we speak" zelfs nog zeldzamer dan de sperweruil!
De vogel werd vorige week op een nabij gelegen ringbaan geringd en pas later met zekerheid als Swinhoes boszanger aan de hand van foto's en genoteerde maten gedetermineerd. Sindsdien was er waarschijnlijk niet veel gevogeld in het desbetreffende stuk natuur. Toch lukte het Reinoud Vermolen gisteren om de vogel in hetzelfde bos terug te vinden waardoor het er vanochtend waarschijnlijk erg druk was. Aangezien ik aan zee wilde zitten voor mijn Friese lijst besloot ik niet met het eerste licht te gaan posten voor de boszanger maar om bij Holwerd de berichten af te wachten. Dit bleek te lonen, dik zelfs; erg happy mee!
Nu zal 2013 als vogeljaar toch wel ongeveer over zijn???
Geen opmerkingen:
Een reactie posten