Met 400 soorten 2014 in

De laatste weken van 2013 stonden in het teken van uilen (en natuurlijk de ivoormeeuw). Twee sperweruilen in een paar weken tijd, eerst de Duitse vogel van Gristede en vervolgens de Zwolse vogel die tot op de dag van vandaag aanwezig is en op oudjaarsdag had ik de eerste sneeuwuil voor dat jaar op Vlieland (waar de vogel ook nieuw voor was). Maar zoals ik al meldde in de vorige post ontbrak er nog een soort uil op het lijstje terwijl deze nieuw voor me zou zijn en terwijl er gewoon eentje van in Nederland zat, inderdaad; de dwerguil. Twee pogingen bleken onvoldoende. Maar bij poging drie was het raak! En een mooie timing bovendien want het bleek mijn 400e soort voor Nederland te zijn. Er moeten er eerst nog wel een paar door de commissie maar daar heb ik alle vertrouwen in. De onlangs gesplitste tjif en braamsluiper zouden alleen nog wel wat roet in het eten kunnen gooien om de dwerguil mijn 400e te kunnen laten worden. Ach wat maakt het ook uit...

De dwerguil was in ieder geval übercool! Dit keer kwam ik alleen het bos ingelopen en al snel bleek dat de vogel volkomen steady was en zich prima liet zien in de kale bomen. De vogel zat alleen wat hoog en met de witte lucht erachter was het niet bepaald een fotogeniek plaatje. We hebben echter een poging gedaan.

Op de weg terug naar de auto werd ik geroepen door een stel fotografen, ze bleken precies voor de boom te staan waarin de vogel waarschijnlijk overnachtte. Ik vond het wel welletjes al bleken er de dagen erna leuke foto's gemaakt te kunnen worden.
Gelukkig leek de vogel zich niet al te veel van ons vogelaars/fotografen aan te trekken!

Voor de Friese jaarlijst waren de laatste weken van het jaar kwantitatief niet erg succesvol. Al had de laatste dag van het jaar nog een leuk afscheidscadeautje in petto. Samen met Maartje en Pieter Doorn stak ik voor de zoveelste keer dat jaar (6e keer denk ik) de Waddenzee over naar Vlieland. Lieuwe van Welie en Carl Zuhorn hadden ons laten weten dat de sneeuwuil die de dag ervoor was ontdekt die ochtend nog aanwezig was dus konden we deze vogel voor beide een mooie afsluiter van een prachtig vogeljaar laten worden. Ondanks de korte tijd die we op het eiland konden verblijven vanwege de vaartijden van de veerboot lukte alles met een strakke planning prima. Tijd voor strakke foto's hadden we hierdoor echter niet.

De Friese jaarlijst eindigde hiermee (voorlopig) op 288 soorten! Een record voor zover ik kan nagaan!
Ook Pieter en Maartje hadden een dik (Nederlands) record hiermee te pakken; ze hadden daar deze soort overigens bij lange na niet voor nodig. En dat zegt wat over het jaar 2013!! Wat een vogeljaar is het geweest zeg; ON-GE-LOOF-LIJK!!!

Nog op dezelfde oudjaarsdag werd een paar eilanden verderop een nieuwe soort voor mij voor Friesland ontdekt. Eerdere pogingen waren niet gelukt om een Friese brilzee-eend te zien te krijgen en nu zat er dus gewoon weer eentje; dit maal op Schiermonnikoog. De plannen voor onze traditionele vogeldag op 1 januari werden dus enigszins omgegooid en alleen Durk Lautenbag kreeg ik zover om mee te gaan. De eerste dag van het jaar 2014 eindigde in een flinke dip; het lukte ons niet om de vogel te vinden...
Een aantal dagen later deden we met versterking van Janneke en het duo Sander Bot en Janne een nieuwe poging. Dit keer hadden we wel het geluk dat het zonnetje scheen, het minder hard waaide en we met meer mensen waren van wie enkelen een betere tactiek gebruikten dan wij deden (vanaf het duin scannen en niet zo dicht mogelijk tegen zee gaan staan). Het jaar 2014 begon daarmee met een goeie Friese bijna-blocker.
Leuke "bijvangsten" die dag waren er in de vorm van strandleeuweriken, kleine zilverreiger, zwarte rotgans en een door Durk scherp opgemerkte overvliegende zwarte ibis.

De weken daarna verliepen rustig, de tentamenperiode naderde en veel tijd werd doorgebracht in de boeken. De 19e januari moesten de boeken echter even wijken voor een nieuwe soort voor Nederland; er was vlakbij Nijmegen een bruine klauwier ontdekt!
Een soort die door velen al lang was voorspeld en in veel van ons omringende landen al op de lijst prijkt. Dat het voor Nederland gebeurde in een Gelders weiland waar je behalve een roodborst en een torenvalk niet veel zou verwachten was des te opmerkelijker. Helaas lukte het niet om vrijuit die kant op te kunnen dus er werd een mannenuitje van gemaakt met zonen Roan en Ferre. Erg leuk en gezellig maar nadelig voor het gezellige praatje en ook van de vogel zelf heb ik niet lang goed kunnen genieten. Het is dat de vogel zo ver zit anders was ik graag nog een keer terug gegaan.
Op de terugweg werd de sperweruil van Zwolle eindelijk eens in daglicht bezocht. Ik had gedacht dat de jongens dit, na de oehoe van een paar maanden terug, ook wel cool zouden vinden. En gelukkig vonden ze dat! De vogel liet zich geweldig zien en van dichtbij bewonderen en fotograferen. Ik had de scoop er voor uit de kofferbak gehaald zodat de jongens de vogel full frame konden zien wat de beleving alsmaar zou versterken. Ze schrokken zich een hoedje, zo'n grote uil met felle gele ogen opeens vol in beeld! Heerlijk ook eindelijk wat foto's kunnen maken waar ik wel een beetje happy van word.

De eerste maand van januari is achter de rug en wellicht is met de bruine klauwier de soort van het jaar al binnen. Over drie weken zit ik met Hiele en Maurice in Marokko en bij terugkomst staat het voorjaar op de stoep. De uitdaging om voor m'n 40e levensjaar 400 soorten in Nederland gezien te hebben is in ieder geval gehaald, what's next??