Eindelijk is het vandaag dan gelukt; de groene rakker is gezien én op de gevoelige plaat gezet!
Na 6 bezoeken aan het inmiddels beroemd en berucht geworden Dekker Watersport bedrijf, lukte het vandaag eindelijk om de groene reiger in de kijker te krijgen.
Gistermiddag nog werd de vogel ook al gezien maar toen ik arriveerde was de vogel nergens te bekennen en begon de regen met bakken uit de hemel neer te dalen, een erg geslaagde pogng was dat dus niet.
Vandaag kon ik overdag niet maar zodra het wel kon, ben ik de auto ingestapt, heb de airco en de CD van Golden Earring aangezet en heb ik de inmiddels vertrouwde route richting Zaandam aangevangen. Het was lekker rustig op de weg maar ik liep behoorlijke vertraging op bij de brug in Harlingen die open stond en beide bruggen op de afsluitdijk waren ook nog eens open.
Toen ik aankwam heb ik mijn auto op de vertrouwde plek geparkeerd en met de verrekijker zocht ik meteen de rietrand af. Er waren verder geen vogelaars aanwezig aan mijn kant; aan de overkant stond een fotograaf.
Te ver weg om met de verrekijker zekerheid te bieden, zag ik wel iets wat opviel tussen de rietstengels en planten die het normale beeld altijd hadden geboden.
Snel de telescoop uit de auto gepakt en mezelf getrakteerd op de bevestiging die ik zocht: YES!! Het was 'm echt..
De vogel zat veel te ver weg om er een goede foto van te kunnen maken maar dankzij mijn eerdere bezoeken, wist ik natuurlijk wel hoe ik moest lopen om op dezelfde plek te komen als waar ik de fotograaf zag staan. Blijkbaar had hij wel goed zicht op de vogel.
Ondanks een aanwezige en steeds sterker wordende hoofdpijn liep ik met een stevige pas die kant op; langs de autogarages, over de tijdelijke wegwerkzaamheden en het heuveltje en door het brakstaande veld en toen was ik op de plek waar ik de rakker eindelijk goed kon zien, wow! Wat een leuk beestje, toch nog weer kleiner dan ik aanvankelijk had gedacht.
Het mooie adulte reigertje zat rustig in het water te staren en leek niet veel zin te hebben om enige beweging te vertonen. Hij zat tegen de oever aan, in de schaduw en voor het maken van goede foto's stonden er geelgroene struiken voor het beeld. Foto's volgen nog maar zijn eerlijk gezegd niet super.
Wel ben ik héééél blij dat ik dit kleine groene rakkertje eindelijk gezien heb. Na zes pogingen begon ik zo langzamerhand de hoop wel een beetje te verliezen. Maar het spreekwoord "de aanhouder wint", gaat gelukkig ook dit keer weer op!
Na 6 bezoeken aan het inmiddels beroemd en berucht geworden Dekker Watersport bedrijf, lukte het vandaag eindelijk om de groene reiger in de kijker te krijgen.
Gistermiddag nog werd de vogel ook al gezien maar toen ik arriveerde was de vogel nergens te bekennen en begon de regen met bakken uit de hemel neer te dalen, een erg geslaagde pogng was dat dus niet.
Vandaag kon ik overdag niet maar zodra het wel kon, ben ik de auto ingestapt, heb de airco en de CD van Golden Earring aangezet en heb ik de inmiddels vertrouwde route richting Zaandam aangevangen. Het was lekker rustig op de weg maar ik liep behoorlijke vertraging op bij de brug in Harlingen die open stond en beide bruggen op de afsluitdijk waren ook nog eens open.
Toen ik aankwam heb ik mijn auto op de vertrouwde plek geparkeerd en met de verrekijker zocht ik meteen de rietrand af. Er waren verder geen vogelaars aanwezig aan mijn kant; aan de overkant stond een fotograaf.
Te ver weg om met de verrekijker zekerheid te bieden, zag ik wel iets wat opviel tussen de rietstengels en planten die het normale beeld altijd hadden geboden.
Snel de telescoop uit de auto gepakt en mezelf getrakteerd op de bevestiging die ik zocht: YES!! Het was 'm echt..
De vogel zat veel te ver weg om er een goede foto van te kunnen maken maar dankzij mijn eerdere bezoeken, wist ik natuurlijk wel hoe ik moest lopen om op dezelfde plek te komen als waar ik de fotograaf zag staan. Blijkbaar had hij wel goed zicht op de vogel.
Ondanks een aanwezige en steeds sterker wordende hoofdpijn liep ik met een stevige pas die kant op; langs de autogarages, over de tijdelijke wegwerkzaamheden en het heuveltje en door het brakstaande veld en toen was ik op de plek waar ik de rakker eindelijk goed kon zien, wow! Wat een leuk beestje, toch nog weer kleiner dan ik aanvankelijk had gedacht.
Het mooie adulte reigertje zat rustig in het water te staren en leek niet veel zin te hebben om enige beweging te vertonen. Hij zat tegen de oever aan, in de schaduw en voor het maken van goede foto's stonden er geelgroene struiken voor het beeld. Foto's volgen nog maar zijn eerlijk gezegd niet super.
Wel ben ik héééél blij dat ik dit kleine groene rakkertje eindelijk gezien heb. Na zes pogingen begon ik zo langzamerhand de hoop wel een beetje te verliezen. Maar het spreekwoord "de aanhouder wint", gaat gelukkig ook dit keer weer op!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten