attacked by ....?

Woensdagavond na het heerlijke avondeten wat ik overigens zelf had klaargemaakt, leek het weer het toe te laten om nog even een wandeling te maken. De buienradar gaf aan dat het pas laat op de avond zou gaan regenen en ik had dan ook goede hoop om het droog te kunnen houden. Op een paar spatten na lukte dat ook; het wolkendek was echter weinig vergevingsgezind ten opzichte van de zon en het lukte dan ook niet om wat mooie foto's te nemen. Nu zit ik de afgelopen week trouwens toch zonder telelens waardoor het gemis aan mooi licht geen grote frustaties teweeg bracht.

Tja, wat doe je zoal op een doordeweekse woensdagavond? Inderdaad: Appelscha!
Rond half acht was ik t.p. en parkeerde de auto in het meest Noord-Westelijke gedeelte. Nog voordat ik daadwerkelijk op de open vlakte was, werd ik zeer agressief aangevallen door insecten; soort onbekend. Erg hinderlijk waren ze in ieder geval wel! Afschudden lukte niet en om me heen slaan met een grote dennentak was ook niet echt bevordelijk. Met een sprintje bereikte ik het open gedeelte waarna de aanvallen minder werden. What the f*ck!?!?!

Nou ja, nadat dat ook weer overleefd was, kon ik me focussen op mijn doel; lekker wandelen en proberen wat leuke vogels, vlinders en ander levend spul in de kijker te krijgen. gelukkig waren er weinig exemplaren van de menselijke variant aanwezig, altijd prettig wanneer het lijkt of je het gebeid voor jezelf hebt..
Een leuke maar niet al te lange wandeling resulteerde o.a. in een aantal zingende geelgorzen, tapuit, vrouwtje bonte vliegenvanger, een mannetje gekraagde roodstaart, een roepende groene specht en maar liefst 3 territoria van roepende zwarte spechten. Helaas lieten deze laatste twee soorten zich niet zien.
Wanneer ik langer dan een paar seconden ergens bleef staan, vlogen er telkens tig boomleeuweriken op, onder begeleiding van de bekende lululu-geluidjes. Ook vloog er een jagende havik over maar ik denk niet dat ik hem (niet al te groot nl.) heb geholpen bij de jacht.

Eenmaal weer het geweld van de ook op jacht zijnde terror-insecten te hebben overleefd, bereikte ik mijn auto en reed nog even naar dé boerderij. Misschien was het nog te vroeg (of juist wel te laat) maar de steenuil liet zich helaas niet zien. Een herkansing voor nachtzwaluwen heb ik niet afgewacht. Via Bakkeveen (geen bosuilen) reed ik terug naar Leeuwarden alwaar ik tegen elven aankwam. na nog een drankje en een knuffel met de kleine man was het bed snel gevonden en waren we snel in dromenland (alwaar ik wél een raaf tegenkwam!!)