dip # 2(?)

Op de terugweg van Texel naar Friesland afgelopen zondag na de teleurstellende zoektocht naar de Noordse boszanger werd er in eerste instantie een tweede nobo gemeld. Erg onwaarschijnlijk maar het kan. Even later werd de melding min of meer ingetrokken en sijpelden er berichten door dat het geen nobo betrof maar een raddes boszanger. De waarneming was echter nog niet zeker en samen (Hiele, Marchel en ik) besloten we door te rijden alsof er niets aan de hand was. Dit leverde een koereiger (Gaast) en de 3 bekende morinelplevieren bij Zürich op.
Achteraf gezien hadden we gewoon door moeten rijden naar Katwijk (alhoewel de planning van Marchel dit niet toeliet, dus ja..)
Maandagochtend werd de raddes als "gehoord maar niet gezien" doorgepiept en via een mail van Jaap op de zondagavond daarvoor leek het erop alsof Jaap wel eens een poging zou kunnen gaan wagen. Dat was inderdaad het geval en na wat over-en-weer ge-sms was een afspraak snel gemaakt. We gingen het, ondanks de magere piep, gewoon proberen! Niet geschoten is tenslotte altijd mis..

Tijdens de autorit werd heftig gefantaseerd over het hoe en wat en vooral ook waarom er geen vervolg op de vroege piep kwam. Werd er niet gezocht of was de vogel niet meer in beeld? Wat was er precies aan de hand? Eenmaal op de plek aangekomen die we redelijk eenvoudig konden vinden, werden al snel een paar vogelaars gelokaliseerd. Ze hadden echter geen goed nieuws te melden en de manier waarop ze in de duinen maar een beetje stonden te staan, onderschreef dat alleen nog maar.
In dergelijke gevallen heb ik maar één devies: spread out en zoeken maar!!
Zo gezegd zo gedaan. Het bosje waarin de vogel de avond daarvoor was gaan slapen werd leeggetuurd door Jaap himself en ik besloot het werkgebied te verleggen naar de omgeving van de tennisbanen. Deze werden binnenstebuiten gekeerd maar niks werd gevonden. Sowieso bleken er weinig vogels aanwezig. Op een paar heggenmussen, roodborstjes en wat mezen en winterkoninkjes waren de bosjes nagenoeg leeg.

Minuut na minuut, kwartier na kwartier en zelfs uur na uur verstreek zonder eigenlijk noemenswaardige resultaten. Af en toe werd wel iets verdachts gehoord maar eigenlijk waren deze waarnemingen niet heel doorslaggevend. Op een gegeven moment zag Jaap een klein opdondertje vliegen en iets later in hetzelfde bosje ik ook. Het leek een verdacht gevalletje maar we konden de vogel niet terugvinden. Een overvliegende sperwer zou daar ook nog wel eens invloed op kunnen hebben gehad.

Rond vijven (we waren er inmiddels al een paar uur) hadden we de hoop al wel grotendeels opgegeven maar gingen we toch nog even door. Nabij de hoogste duinenrij vlakbij de boulevard hoorde Jaap wat verdachts en zag ik even later een skulky beestje door het struikgewas ruisen. Wederom vonden we het beestje niet terug, erg teleurstellend. Ook dit had 'm kunnen zijn!

Een klein uurtje later zaten we met een dip in ons kop weer in de auto om de weg terug aan te vangen, het was mislukt. We hadden gegokt maar niet gewonnen. Erg jammer. Dip nummer 2 in 2 dagen, een lekker gemiddelde waarvan ik hoop dat het komend weekend precies andersom zal zijn.

Dinsdagochtend zag ik de mail van Jaap dat de raddes toch nog was gezien, nog geen uur later dan dat wij vertrokken waren. What the f*ck!?!*$(*&%#$?@?!!

Vanochtend zag ik de reactie op de mail die ik teruggestuurd had naar Jaap. Hij had een geluidsbestandje toegevoegd. Ik was al met een reactie op de mail bezig toen ik besloot toch ook maar even het geluid af te spelen, zie http://www.xeno-canto.org/europe/species.php?query=gen:Phylloscopus+species:schwarzi. Al bij de eerste tonen ging mijn mond open; krijg nou wat, dit had ik gehoord!! Het was helemaal geen vet gesmak wat dat beestje zou moeten maken maar veel meer een wat krakend en bijna karekiet-achtig geluidje. Toen ik dit (vlakbij de slaapplaats van de avond ervoor) hoorde dacht ik dat het niets was, misschien wat takjes die door de zeewind licht tegen elkaar schuurden ofzo. Helaas was de duur en het volume niet als in het geluidsbestandje, het duurde niet langer dan misschien 2 seconden, niet genoeg om de alarmbellen te laten rinkelen kennelijk. Ik heb nog wel een paar minuten op de bewuste plek gestaan en geluisterd, blijkbaar toch wel enigszins twijfelend of het toch niet een vogel was die dit geluid maakte. Ook vertelde ik dit later aan Jaap en ben ik weer iets later nog teruggegaan om nogmaals dit potentierijke bosje aan een inspectie te onderwerpen; er werd toen echter helemaal niets gehoord.

Tja, wat nu? Een herkansing (op een betere en zekere waarneming) lijkt inmiddels uitgesloten aangezien de vogel sinds maandagavond niet meer gemeld is.

De hoop op iets leuks is nu gericht op komend weekend (Vlieland here we come..) al lijkt de weersverwachting roet in het eten te kunnen gaan gooien. Ik heb inmiddels een regenpak aangeschaft dus ook daar ben ik klaar voor! Dan maar aan zee die vette krent proberen te scoren; wordt vervolgd.....