Weekendje Vlieland

Vrijdagmorgen stonden Hiele, marchel en Jacob iets voor 8-en op de stoep om me op te halen voor het lang verwachte en veel naar uitgekeken weekendje Vlieland. Jaap zou later die dag komen aangezien hij zijn leerlingen blijkbaar niet had kunnen omkopen om iets anders te gaan doen die middag.
Allemaal toch een beetje gespannen (een gezonde spanning) zaten we in de auto, mijmerend en fantaserend over wat allemaal wel niet zou kunnen gaan gebeuren. De eerste flauwe grappen over de soepganzen bij Dronrijp waren snel gemaakt en de toon was gezet; het zou een geweldig weekend worden met tig topsoorten om je vingers bij af te likken...

Goed, eenmaal in Harlingen aangekomen werden Marchel , Jacob en ondergetekende voor de kassa afgezet en ging Hiele de auto parkeren. Al snel dromden de vogelaars zich in het gebouwtje samen voor een eerste bak koffie en was duidelijk dat we niet de enige vogelaars waren; het stikte ervan! Wij stonden blijkbaar niet alleen met onze opvatting dat het wel eens een mooi weekend kon worden. De weer, - en windvoorspellingen waren dan ook zeer hoopvol (toch wel uiteindelijk) en de dag ervoor bleek Vlieland ook een zeer interessante locatie te zijn met diverse blako's, een grote pieper bij de kazerne en diverse zeer aantrekkelijke zeevogels.

Het kopje koffie aan vaste wal werd gemakshalve maar overgeslagen omdat het toch wel erg druk in het restaurant was en er geen plekje voor ons was vrijgehouden (schandalig!). Eenmaal op de boot werd deze noodzaak snel ingelost. Toen het schip eindelijk los was en zich richting havenmond begaf, spoedde het kwintet Friesche vogelaars zich richting dek.
Het waaide (of is het woei, Hiele?) lekker en de spirit was goed. Marchel was de scherpste van allemaal (op dat moment althans) en pikte de eerste leuke soort in de vorm van een zeekoet al in de haven op. Nog maar amper de haven uit werd een langsvliegende miza (middelste zaagbek) waargenomen. Een leuk begin van de trip.
Ongeveer halverwege de overtocht werd deze mini-pelagic beloond met een TP grote jager, dobberend op de onrustige waddenzee, wachtend op wat komen zou...Sommigen claimden een lederschildpad te hebben gezien maar Sietse Bernardus en anderen konden op ongeveer dezelfde locatie alleen maar een klein lief zeehondje ontdekken. Dat het wel kón, bewees de waarneming van een week terug bij Texel en een dood gevonden exemplaar bij Den Helder.
Een groepje overtrekkende kanoeten was voor één van ons zelfs nieuw voor de jaarlijst. Een leuke bonus.

Eenmaal afgemeerd werd meteen koers gezet naar ons onderkomen voor het weekend, zeer fraai geregeld door Jaap. Het was enkele 100-den meters lopen en het bevond zich vlakbij de midgetgolfbaan en het gebouwtje van Staatsbosbeheer. Jacob had zijn oren blijkbaar goed uitgewassen voor vertrek want wist vakkundig de eerste roepjes van een bladkoning op te pikken. Helaas werd niet door iedereen dit eerste kleine succesje van het weekend meegepikt; voor degenen die hem wel hadden gehoord was het natuurlijk een leuk begin. Een eerste grote gele kwik vloog over.

Daarna werden de tassen gedumpt, de kamers verdeeld en al snel reden we op de inmiddels gehuurde fietsen richting het paviljoen om te kijken of er aan zee ook al wat leuks vloog, het was tenslotte Noordwesten wind..
Er was leuke zeetrek zichtbaar en de omstandigheden waren nagenoeg ideaal. Jan-van-Genten, grote sterns, (kleine) jagers en duikers konden we allemaal begroeten. Vermeldenswaardig waren de parelduiker die leuk werd gezien, een aantal Noordse stormvogels en de notabene door mijzelf gevonden vorkstaartmeeuwen die gebroederlijk bij elkaar richting West vlogen.
Na de lunch bleek dat de wind behoorlijk was afgenomen en waren de plannen snel omgegooid om te gaan "bosjes kloppen". De scopen werden thuis afgeleverd en te voet trokken we de bushes in. Bij het haventje werden leuk wat tapuiten, kneutjes en oeverpiepers gezien. De eerste koperwieken vlogen over en er waren veel vinken en ook zeer veel zanglijsters te vinden.
En toen kwam de piep!! Dwerggors bij de vuurtorenbosjes... Gaan!... te voet.
Ja helaas, we hadden de fietsen bij het huisje achtergelaten en waren inmiddels al vogelend behoorlijk afgedwaald. Er zat niks anders op dan terug naar het huisje te lopen, de fiets te pakken en richting vuurtoren te gaan. Dit leverde onderweg nog wel een oranje luzernevlinder op.

Eenmaal aangekomen bij de vuurtorenbosjes bleek dat we niet de enige waren, er waren al tientallen vogelaars ter plekke. Het goed bekijken van de dwerggors bleek echter geen sinicure; de vogel werd af en toe opgestoten en viel dan weer in het hoge helmgras in. Uiteindelijk was dit fraaie exemplaar dan toch in een vliertje te zien, kort maar duidelijk. Voor Jacob en Marchel was het een nieuwe soort, Hiele en ik hadden vorig jaar de dwerggors van Katwijk al getwitcht en voor ons was het daarom "alleen" een nieuwe Friese soort. Hiermee was mijn weekend al geslaagd want ik had me ten doel gesteld om minimaal 1 nieuwe (Friese) soort te kunnen bijschrijven.

Na een klein uurtje hielden we het voor gezien en fietsten we tevreden terug richting Oost Vlieland om verder te gaan bij waar we gebleven waren. Eerst werden er boodschappen gedaan en werd onze organisator J.W. van de boot opgepikt. Echt heel spectaculaire vogels werden die middag niet meer waargenomen maar we konden toch nog grote gele kwik, keep en 2 overvliegende kruisbekken bijschrijven. Al met al was het een erg geslaagde eerste dag.

'S avonds werd lekker gegeten bij de Lutine alwaar prachtige verhalen na misschien een biertje teveel werden verteld. Sinds deze avond heeft Pipi Langkous een heel apart plaatsje in onze gedachten weten te veroveren (m.u.v. Hiele dan; die had dit plaatsje al....).
Na afgerekend te hebben, werd nog één/een (!?!?!) biertje in Tante Pé genuttigd door een viertal overgebleven vogelaars. Jacob was de verstandigste onder het stel die bedankte en met het oog op de volgende dag zijn bed mooi op tijd opzocht. De rest had de daaropvolgende morgen inderdaad wat meer last van verzuurde benen en een blubberig hoofd. Maar gezellig was het in ieder geval wel geweest!!

Zaterdagochtend werd er ondanks de intensief beleefde vrijdagavond vroeg opgestaan en werden de plannen snel gesmeed. Vóór half negen stonden we paraat en na het appèl vertrokken we richting camping Stortemelk en omgeving. De gisteren ontdekte Siberische sprinkhaanzanger op de Maasvlakte werd niet meer teruggevonden en zorgde daarom niet voor paniek en vervelende zenuwtrekjes.
De eerste uurtjes waren niet erg productief, mede dankzij de vrijdagavond escapades wellicht. Rond 10-en vond Jaap op zicht (!) een bladkoning die ook kort door Hiele en mijzelf kon worden bewonderd. Marchel en Jacob waren helaas net te laat maar vonden bij aankomst misschien wel dezelfde vogel een honderd meter verderop. Een overvliegende sijs was leuk en nieuw voor Vlieland voor mij en na de melding van een mogelijke bosgors was de kater helemaal verdwenen en spoedden we ons richting duinen alwaar hij/zij zou zijn gezien. Ondanks grondig zoeken door enkele tientallen vogelaars werd het beestje niet meer teruggevonden. Ook konden we een overvliegende pieper niet als zekere grote pieper noteren (al bedenkt Hiele zich misschien nog). Een vrouw gekraagde roodstaart werd in de dichte bosjes gedetermineerd.

'S middags bij Lange Paal was leuk maar door de zeer harde wind werd het bosjes kloppen geen groot succes. Wel werd door een dit keer actieve H. Lootsma een fraaie vuurgoudhaan ontdekt; dat zou hij toch gewoon vaker moeten doen!?!?! Bij de trekkersveldjes werden 3 late boerenzwaluwen ontdekt en vloog een pijlstaart hoog over. Een keep werd tussen de vele vinken gezien.

Na teruggeblazen te zijn door de harde wind werd er thuis gezellig een biertje genuttigd en was de heer Lootsma wederom present met allerlei schoonmaaktips en kregen de anderen een goed beeld van het huishouden van 40+ vogelaar die alleen woont. De sfeer was uitstekend en over en weer werd een ieder wel een keer te kak gezet of op de korrel genomen. Het incasseringsvermogen was groot te noemen (maar dat was bij tijd en wijle dan ook wel nodig)!

Onder de zorg van onze Gambiaanse(?) gastvouw werd er lekker "gedineerd" en vlogen dit keer de complimentjes ten aanzien van haar over tafel. De andere gastvrouw werd een beetje té bevonden en werd dringend doch discreet "weggewenst".
Ook vanavond werd Tante Pé weer aangedaan al werd een stukje rustiger aan gedaan ten opzichte van de vorige keer. Verstandig!! Mooi op tijd lagen we allemaal weer lekker op één oor.

Zondagochtend stonden we bij het ochtendschemer al buiten en gingen we op weg naar het strandpaviljoen om over zee te gan kijken. Al snel werd een mooi beschut plekje gevonden en binnen een minuut had J.B. de eerst mooie soort al in de scoop; vaal stormvogeltje. dat begon leuk! Een leuk overzichtelijk lijstje:

Vaal stormvogeltje 3 ex.
Alk 1 ex.
Jan-van-Gent 10-tallen ex.
Grote stern enkele ex.
Kleine jager 3 ex.
Alk/Zeekoet 1-5 ex.
Zwarte zeeëend 10-tallen ex.
Roodkeelduiker 1-5 ex.
Grote jager 2 ex.
Drieteenmeeuw 1-5 ex. (waarvan ik nog steeds denk dat het een andere vogel was dan de vogel die ik op een gegeven moment zag die toch wel heel veel kenmerken van vorkstaartmeeuw had)

Verder werden nog wat specjes duiker en jager gezien waar helaas geen naam op te plakken viel. Achteraf bleek dat we iets te ver Westelijk zaten om een Noordse pijlstormvogel op te kunnen pikken. Ter plaatse waren enkele 10-tallen drieteenstrandlopertjes en natuurlijk de vele tientallen gewone meeuwen.
Tussen de middag werd wederom lekker gegeten in het strandpaviljoen alwaar we werden verrast met het bericht dat bij Den Oever een stormvogeltje was gesignaleerd. Elke keer blijkt dit toch weer een leuke telpost te zijn bij NW wind! De grappen en grollen rolden over tafel toen we door eeen vaste teller van Den Oever te verstaan kregen dat we eigenlijk niet welkom waren omdat het er al druk genoeg zou zijn...
Nadat Hiele en Jaap alle grammatica, - en spelfouten van het gehele paviljoen hadden opgespoord, besloten we ervandoor te gaan. We brachten de scopen en fietsen thuis en gingen te voet verder.

Leuk was de ontdekking door Jacob en Marchel van de 3e blako van dit weekend en Hiele en Jaap kregen een grote gele kwikstaart op het sportveld in het vizier. De piepertjes op het veld zorgden niet voor verrassende wendingen. Op camping Stortemelk werden behalve wat tapuiten geen krenten ontdekt. Het was wederom Jacob die later nabij het dorp een leuke bonte vlieg in een tuin ontdekte.
Op deze plek werd overigens de misschien wel meest hilarische grap (niet voor iedereen) van het weekend uitgevonden in de vorm van de gebroeders kliko die door intimi ook wel de stadswachten van Vlieland werden genoemd. Jaap en Hiele waren inmiddels zo melig als een pannenkoek en van vogelen kwam derhalve ook niet veel..

Het weekend liep inmiddels ten einde en onder het genot van een biertje op het terras werden de laatste vogels van het weekend genoteerd; rosse grutto, scholekster, wat tureluurs en een paar wulpen waren langs de kade aanwezig maar zorgden niet voor enige opwinding.
Eenmaal op de boot werd enige opheldering gevraagd aan Toy betreffende de waargenomen 2e (van de 3) jager die volgens onze principes niet als standaard middelste jager mag worden beschouwd. Maar het gesprek ging vooral over de grijze snip spec. die inmiddels al een paar dagen in de Oostvaardersplassen zat en die voor nogal wat verwarring en determinatieproblemen zorgde. Het zou er vast druk worden maandag...
Benedendeks werd een laatste biertje genuttigd en werd het weekend afgesloten. Volgend jaar weer maar dan met een andere chauffeur waarschijnlijk die zijn medereizigers niet een extra rondje in de kou laat staan, vlakbij enkele dronken jongeren die het lied zongen van ...... inderdaad, Pipi Langkous!