het wordt eentonig

Ja inderdaad wordt het heel oneerbiedig gezegd nogal eentonig de laatste weken. Het blijft maar doorgaan met nieuwe (Friese) soorten. Er lijkt geen eind aan te komen. Na de afgelopen weken dwerggors, hop en grote pieper als nieuwe soorten aan mijn Frieslandlijst toegevoegd te kunnen hebben, waren de Mega's in de vorm van kleine spotvogel, kaspische plevier en taigastrandloper er verantwoordelijk voor dat mijn lifelist met de nodige interessante soorten werd uitgebreid.

Vandaag was dan eindelijk de dag dat de tijd genomen kon worden voor de inmiddels voor de derde week in de Oostvaardersplassen aanwezige grote grijze snip. Wederom nieuw voor de lijst aangezien de vorige goed bereikbare vogel in het Lauwersmeer werd gedipt. Ondanks uren zoeken werd de vogel toen helaas niet gevonden. Vandaag moest de herkansing komen (en die kwam!).

Mooi op tijd was ik ter plekke en kon ik genieten van een prachtige zonsopkomst. Op het pad richting de uitkijkbult werd ik verwelkomt door een prachtig gewei-dragend edelhert en eenmaal op de bult was het uitzicht op de vele eenden, ganzen en steltlopertjes fantastisch. Een eerste scan leverde een laatste lepelaar, diverse grote zilverreigers en vele brandganzen, wintertalingen, smienten en slobeenden op. 3 grutto's werden nauwkeurig bekeken maar ze waren te groot voor een snip en hadden verder niet de kenmerken die ik nodig had om een zekere grote grijze snip voor mezelf te kunnen noteren.

Even later kreeg ik gezelschap van Sjors, een VUT-vogelaar uit de buurt die hier zeer regelmatig kwam. Het vogels kijken werd vanaf dat moment begeleidt door leuke verhalen van zijn kant. Op een gegeven moment ontstond er paniek in het veld en dientengevolge bij ons (in ieder geval bij mij) was het duidelijk dat een rover in de buurt was. En inderdaad verscheen even later een prachtig mooie zeearend in beeld, iets later gevolgd door een tweede. Ze speelden op een gegeven moment in de lucht even met elkaar en gingen vervolgens verderop op de grond en in een boom zitten. Die waren tenminste binnen... Altijd erg leuk om zeearenden in Nederland te zien, het blijft toch een beetje ongewoon.

De grote grijze snip wilde echter niet meewerken. Na meer dan een uur rond te hebben getuurd besloot ik eerst wat anders te gaan doen. Ik liep terug naar de auto en was van plan een leuk rondje in de buurt te doen om te kijken of er onderweg ook nog wat werd gezien. Weinig spectaculairs te melden als gevolg van dit rondje. De tijd tikte door en omdat ik niet de gehele dag de tijd had, besloot ik snel weer voor een tweede poging naar het Jan v/d Boschpad te rijden.

Eenmaal aangekomen werd ik door wat mensen gewezen op de grote grijze snip. Door de scoop zag ik echter de vanochtend ook al aanwezige grutto's. Voorzichtig vertelde ik hen dat ze niet de snip in beeld hadden maar de grote neef in de vorm van Limosa Limosa. Oh... was de reactie.
Even later was het wel raak, nog geen 50 meter van de grutto's verwijderd liep deze fraaie Amerikaan langs de waterlijn, druk fouragerend. De rest van de groep had de vogel daarna ook snel in beeld.
In vergelijking met de vorige nieuwe soorten was de euforie beduidend minder maar toch wordt ik elke keer weer blij van een nieuwe soort, zeker wanneer deze goed kan worden bestudeerd.

Ben benieuwd wanneer het ophoudt (maar ik hoop voorlopig niet...).