Het wereldje van vogelaars gaat niet altijd over rozen en kan af en toe behoorlijk frustrerend zijn. Dit werd afgelopen zaterdag maar weer eens bewezen met een niet nader te noemen zeldzame kievitsoort nabij Bloemendaal.
Alhoewel de vogel mooi op tijd in de ochtenduren werd gemeld en er dus alle kansen en mogelijkheden waren om die kant op te gaan, moest ik weer zo nodig eens sociaal doen. Eerlijkheidshalve moet gezegd worden dat het feit dat ik pas 's avonds die kant op ging een samenloop van meerdere factoren was en dat ik werkelijk niemand "but myself" de schuld kon geven. Ik zal hier nu niet verder over uitweiden maar uiteindelijk kwam het er op neer dat ik iets na 17:45 uur bij Hiele (letterlijk) op de stoep stond om hem en Jaap op te pikken om vervolgens richting Noord Holland te rijden. Het tempo zat er goed in, alles reed lekker door en we waren met z'n allen optimistisch over het verloop van de avond. De enige mogelijke spelbreker was de regen die voorspeld was en waar we onderweg voor het eerst mee te maken kregen. Alhoewel; dit was natuurlijk heel gunstig want met regen zou de vogel sowieso niet het luchtruim kiezen om te verkassen. Toch?
Rond 8-en kwamen we aan en net als de drie kleine kleutertjes met paraplu boven ons hoofd liepen we richting de plas alwaar het spectakel zich zou moeten voltrekken. Door de neerkletterende regen op de paraplu's kon weinig vogelzang worden gehoord al bleven de grasmusjes en nachtegalen niet onopgemerkt.
De eerste mensen dienden zich in de verte aan en de eerst mogelijke aan te spreken vogelaar werd staande gehouden. "Wat is de stand van zaken?", was een logische vraag. Het antwoord was minder logisch (volgens ons).
Pardon? What the ****!?!?!?!?!? Uit beeld? Dat meen je niet!?
Zijn verhaal leek wel te kloppen helaas en daar stonden we dan; behalve met een paraplu met lege handen... Er zat niet veel meer op dan de plas afscannen en hopen dat het droog zou worden waarna de vogel mogelijk weer te voorschijn zou kunnen komen. Op diverse strategische plekken stonden telescopen en vogelaars opgesteld om zo de hele plas min of meer te kunnen bestrijken want de verhalen deden ons vermoeden dat de vogel zich hier nog wel ergens bevond.
Nu een paar dagen later lijkt het erop dat we het mis hadden. De vogel is die avond en vervolgens de dagen erna niet meer wedergezien. Lekker is dat! Een klein lichtpuntje in dit alles was de les die we van Jaap kregen. Het onderwezen vak heette "hoe lok ik een koekoek?" Geïnteresseerden kunnen zich melden.
Maar los van deze wijze les was het natuurlijk knap balen, een dip met hoofdletters; Kortom; dit is de "down" zoals de titel weergeeft.
De oplettende lezer ziet het woord "down" echter in meervoudsvorm. Zijn er daarom dan ook meerdere "downs"? Jazeker zijn die er en samenvattend begint het met de letter "r" en eindigt het op "oodmus".
De eerste mogelijkheid was bij de ***kievit maar daar kwam uiteindelijk niet veel van terecht. De tweede goede mogelijkheid bleek een in de provincie Groningen ontdekte vogel te zijn. Alhoewel het zondag redelijk snertweer was, liet buienradar zien dat het in de avond zou opklaren. Ik dus die kant op...de rest is zelf in te vullen aangezien het onderwerp nog steeds "down" is.
Tot mijn stomme verbazing zag ik later die avond dat 'ie (die roodmus) toch weer gemeld was en ook de dag erna bleek het beestje er nog gewoon te zitten (en let op; nu komen dan die ups") dus lag het voor de hand om nogmaals een poging te wagen.
Na een zeer voedzame Mac Donalds maaltijd werd mijn tweede huis in de vorm van mijn stationwagen weer beklommen en een uurtje later stonden we weer op een inmiddels vertrouwde plek. Het weer was een stuk beter dan de dag ervoor en de jas werd zelfs uitgedaan. Dat dit niet hielp bleek uit het feit dat een uur later er nog steeds geen spoor van de mus was te bekennen. Ik weigerde bij gebrek aan bijgelovigheid echter mijn jas weer aan te doen en besloot een hulplijn in te schakelen. Ik belde Mark de Vries die er de dag ervoor was geweest en me wellicht kon bevestigen dat ik wel op het goede spoor zat.
Dankzij de tip van Mark is het uiteindelijk toch nog goed gekomen (DANK Mark!) en kreeg ik het leuke druk zingende vogeltje dan eindelijk in de kijker. Hieronder een grappige foto, de enige uit de serie die nog een beetje gelukt is.
Alhoewel de vogel mooi op tijd in de ochtenduren werd gemeld en er dus alle kansen en mogelijkheden waren om die kant op te gaan, moest ik weer zo nodig eens sociaal doen. Eerlijkheidshalve moet gezegd worden dat het feit dat ik pas 's avonds die kant op ging een samenloop van meerdere factoren was en dat ik werkelijk niemand "but myself" de schuld kon geven. Ik zal hier nu niet verder over uitweiden maar uiteindelijk kwam het er op neer dat ik iets na 17:45 uur bij Hiele (letterlijk) op de stoep stond om hem en Jaap op te pikken om vervolgens richting Noord Holland te rijden. Het tempo zat er goed in, alles reed lekker door en we waren met z'n allen optimistisch over het verloop van de avond. De enige mogelijke spelbreker was de regen die voorspeld was en waar we onderweg voor het eerst mee te maken kregen. Alhoewel; dit was natuurlijk heel gunstig want met regen zou de vogel sowieso niet het luchtruim kiezen om te verkassen. Toch?
Rond 8-en kwamen we aan en net als de drie kleine kleutertjes met paraplu boven ons hoofd liepen we richting de plas alwaar het spectakel zich zou moeten voltrekken. Door de neerkletterende regen op de paraplu's kon weinig vogelzang worden gehoord al bleven de grasmusjes en nachtegalen niet onopgemerkt.
De eerste mensen dienden zich in de verte aan en de eerst mogelijke aan te spreken vogelaar werd staande gehouden. "Wat is de stand van zaken?", was een logische vraag. Het antwoord was minder logisch (volgens ons).
Pardon? What the ****!?!?!?!?!? Uit beeld? Dat meen je niet!?
Zijn verhaal leek wel te kloppen helaas en daar stonden we dan; behalve met een paraplu met lege handen... Er zat niet veel meer op dan de plas afscannen en hopen dat het droog zou worden waarna de vogel mogelijk weer te voorschijn zou kunnen komen. Op diverse strategische plekken stonden telescopen en vogelaars opgesteld om zo de hele plas min of meer te kunnen bestrijken want de verhalen deden ons vermoeden dat de vogel zich hier nog wel ergens bevond.
Nu een paar dagen later lijkt het erop dat we het mis hadden. De vogel is die avond en vervolgens de dagen erna niet meer wedergezien. Lekker is dat! Een klein lichtpuntje in dit alles was de les die we van Jaap kregen. Het onderwezen vak heette "hoe lok ik een koekoek?" Geïnteresseerden kunnen zich melden.
Maar los van deze wijze les was het natuurlijk knap balen, een dip met hoofdletters; Kortom; dit is de "down" zoals de titel weergeeft.
De oplettende lezer ziet het woord "down" echter in meervoudsvorm. Zijn er daarom dan ook meerdere "downs"? Jazeker zijn die er en samenvattend begint het met de letter "r" en eindigt het op "oodmus".
De eerste mogelijkheid was bij de ***kievit maar daar kwam uiteindelijk niet veel van terecht. De tweede goede mogelijkheid bleek een in de provincie Groningen ontdekte vogel te zijn. Alhoewel het zondag redelijk snertweer was, liet buienradar zien dat het in de avond zou opklaren. Ik dus die kant op...de rest is zelf in te vullen aangezien het onderwerp nog steeds "down" is.
Tot mijn stomme verbazing zag ik later die avond dat 'ie (die roodmus) toch weer gemeld was en ook de dag erna bleek het beestje er nog gewoon te zitten (en let op; nu komen dan die ups") dus lag het voor de hand om nogmaals een poging te wagen.
Na een zeer voedzame Mac Donalds maaltijd werd mijn tweede huis in de vorm van mijn stationwagen weer beklommen en een uurtje later stonden we weer op een inmiddels vertrouwde plek. Het weer was een stuk beter dan de dag ervoor en de jas werd zelfs uitgedaan. Dat dit niet hielp bleek uit het feit dat een uur later er nog steeds geen spoor van de mus was te bekennen. Ik weigerde bij gebrek aan bijgelovigheid echter mijn jas weer aan te doen en besloot een hulplijn in te schakelen. Ik belde Mark de Vries die er de dag ervoor was geweest en me wellicht kon bevestigen dat ik wel op het goede spoor zat.
Dankzij de tip van Mark is het uiteindelijk toch nog goed gekomen (DANK Mark!) en kreeg ik het leuke druk zingende vogeltje dan eindelijk in de kijker. Hieronder een grappige foto, de enige uit de serie die nog een beetje gelukt is.
Yes, wat een "up"!
Ik keek op mijn horloge en zag dat met het oog op de gisteren gemelde witwangstern in de Jan Durkspolder het nog (met enige spoed) mogelijk zou moeten zijn om daar nog voor het donker aanwezig te zijn om ook een poging te wagen. Inderdaad lukte het me om hier rond 21:45 uur ter plekke te zijn waarna het scannen van de sterns begon (voel je 'm; de tweede "up" komt eraan..).
Het duurde weliswaar enige minuten maar op een gegeven moment had ik een zeer verdachte en ook wat kleine visdief in de scoop die er erg donkergrijs uitzag. Ik twijfelde toch wel wat en scande dus maar weer door (lees; ik raakte 'm kwijt). Even later was het duidelijker en wel absoluut raak; de witte wang knalde er uit en de vogel was bijna zo zwart als een zwarte stern; onmiskenbaar dus een witwang! Wat een "up"! Weer wat later ontdekte ik een tweede vogel die eveneens een zeer opvallende wangstreek had maar een stuk minder zwart was als de eerste vogel. Ook onmiskenbaar een witwangstern en door het verschil in kleed met zekerheid als een tweede vogel aanmerkbaar.
Het diepe dal met thema "kievit spec" is door beide "ups" gisteren lichtelijk afgezakt en ik heb er weer zin en vertrouwen in. De teller staat op 265 soorten en voor komende zaterdag staat er een Big Day op het programma wat me misschien ook nog wel wat zou kunnen opleveren (denk aan porseleinhoen, steenuil, nachtzwaluw, zomertortel, Noordse stern).
Tips and tricks are welcome, ik ben te bereiken via 06-20068721.
Het duurde weliswaar enige minuten maar op een gegeven moment had ik een zeer verdachte en ook wat kleine visdief in de scoop die er erg donkergrijs uitzag. Ik twijfelde toch wel wat en scande dus maar weer door (lees; ik raakte 'm kwijt). Even later was het duidelijker en wel absoluut raak; de witte wang knalde er uit en de vogel was bijna zo zwart als een zwarte stern; onmiskenbaar dus een witwang! Wat een "up"! Weer wat later ontdekte ik een tweede vogel die eveneens een zeer opvallende wangstreek had maar een stuk minder zwart was als de eerste vogel. Ook onmiskenbaar een witwangstern en door het verschil in kleed met zekerheid als een tweede vogel aanmerkbaar.
Het diepe dal met thema "kievit spec" is door beide "ups" gisteren lichtelijk afgezakt en ik heb er weer zin en vertrouwen in. De teller staat op 265 soorten en voor komende zaterdag staat er een Big Day op het programma wat me misschien ook nog wel wat zou kunnen opleveren (denk aan porseleinhoen, steenuil, nachtzwaluw, zomertortel, Noordse stern).
Tips and tricks are welcome, ik ben te bereiken via 06-20068721.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten