Er zijn in totaal drie DT weekenden, meestal eentje in september en vaak twee in oktober. Ik probeer in september eigenlijk altijd te kamperen op camping Lange Paal, oktober vind ik daar vaak te riskant voor; je weet dan helemaal niet wat het weer kan gaan doen en als het tegenvalt dan valt het vaak ook goed tegen!
De vrijdagmiddag werd vooraf vrijgenomen en om 14:15 uur vertrok ik met de reguliere veerboot vanaf Harlingen om gedurende de anderhalf uur durende overtocht “in the mood te komen”. Ik maakte op het terras in het havengebouw kennis met de ontdekker van de Noordse waterlijster van vorig jaar, Ben Gaxiola en samen dronken we wat op het terras met het zonnetje stralend boven ons.
Opmerkelijk was de vondst vanaf het terras van een thermiekbel met daarin een 7-tal buizerds en 2 sperwers. Één vogel deed het bloed wat sneller door de aderen stromen daar deze kenmerken vertoonde van arendbuizerd; zeer lichte ondervleugels en een in dit licht rossig lijkende staart. De vogel had echter hetzelfde postuur als de “echte” buizerds en maakte al snel hoogte waardoor het (zeker zonder telescoop) steeds moeilijker werd om kenmerken op te nemen.
Eenmaal op de boot besloot ik niet om uitgebreid over zee te gaan turen; het was erg rustig weer en het zat lekker in het zonnetje op het dek beschut achter de kioskje (wat echter wel dicht was…). Door anderen werd onderweg (gelukkig voor mij) dan ook niet veel gezien. Toen we aankwamen besloot ik eerst m’n bagage bij Wietze de Boer af te geven, een fiets te huren en boodschapjes te doen in de lokale super. Ik wilde graag nog een rondje lopen nu het redelijk mooi weer was dus een beetje tempo maken kon geen kwaad. Bij aankomst op de camping werd de tent meteen opgezet en werd vervolgens de verrekijker en het fototoestel omgehangen. Veel spectaculairs werd echter niet gezien. De eerste kleine barmsijzen waren leuk en zelfs nieuw voor dit jaar (én zowaar ook voor mijn Vlieland-lijst). Eenmaal terug in het dorp werd een patatje en een broodje kroket gegeten en in de schemer fietste ik terug richting de camping. Ik had besloten verstandig te doen en niét naar Tante Pé te gaan, dé kroeg voor vogelaars tijdens de DT-weekenden. Het zou zaterdagochtend goed weer zijn en pas tegen het einde van de middag betrekken. Ik wilde de tijd die er was om te vogelen ook goed benutten en niet met een halve kater rondlopen om vervolgens niets te zien!
Zaterdagmorgen begon inderdaad goed en samen met Mark de Vries die in een tent tegenover mij stond liep ik op om bij de Waddenveldjes te beginnen. Een tsjakkende beflijster werd gehoord maar niet gevonden, de eerste koperwiek vloog over en in de bosjes zaten veel zwartkoppen, vinken, tjiffen en mezen. Geen speciale zaken vooralsnog.
Mark en ik besloten ieder een andere kant op te gaan en ik richtte mijn pijlen vooralsnog op de Westelijke kant van camping Lange Paal. In het bos ten Westen zat zoals verwacht niet veel en in de duinvalleitjes in eerste instantie ook niet. Maar opeens (b)leek het sein op groen te zijn gezet en begonnen we met een langsvliegende zomertortel, niet veel later gevolgd door een juveniele slechtvalk en vervolgens als topper een overvliegende en (gelukkig) luid roepende morinelplevier: Dit was het betere werk!
Ik was inmiddels alweer bij het fietspad ten Noorden van de camping aanbeland en zag dat het tijd was om te gaan ontbijten, ik had niet voor niets 2 croissants gisteren bij de bakker gehaald...
Ik belandde echter in een “flockje met mixed species” wat voor enige vertraging zorgde. Een gekraagde roodstaart, meerdere grauwe vliegenvangers, 3 paapjes, enkele tapuiten, een robotap (roodborsttapuit), een groepje kneutjes, putters en minimaal één keep maakten het leuk vogelen!
Het laatste stuk richting ontbijttafel leverde nog meer leuk spul op; minimaal één kruisbek, een bonte vliegenvanger, wat goudhaantjes en wederom wat kleine barmsijzen. In de haag die als het ware door het campingterrein loopt zaten diverse zangertjes; een hele bende aan zwartkop, tuinfluiter, putter, heggenmus, merel, roodborst, winterkoning maar een krent in deze pap bleef uit.
Nou eindelijk dan aan het ontbijt, het was inmiddels half 10 geweest nota bene. Het rustpunt in de ochtend was van korte duur echter aangezien nog voordat de eerste croissant volledig naar binnen was gewerkt er een kreet van Bert de Bruin klonk die maar voor één duidelijke uitleg was; “WILGENGORS!!” Dan opeens gaan dingen heel snel; het laatste stukje croissant verdween in mijn zak van mijn trui, het fietsslot werd geopend, de tentrits werd, voor zover dat kon zonder ‘m stuk te maken, gesloten, de verrekijker en fototoestel omgehangen en hup, op de fiets! Nog snel een slokje water en wegwezen…. Mark de Vries was ook weer teruggevonden en samen met Bert de Bruin fietsten we als bezetenen langs het Wad richting en vervolgens door het dorp, op naar de Noordoost-hoek. Het windje hadden we in de rug dus het schoot lekker op. Enig miniem klein minpuntje was het feit dat de bewuste vogel inmiddels niet meer in beeld was en dus als kwijt kon worden beschouwd. “minor incident”, nietwaar? Die vinden we wel terug, toch?
Nou niet dus, om een lang verhaal een stukje in te korten; met een man of 40 á 50 werd de gehele Noordoost-hoek minutieus uitgekamd maar behalve een aantal velduilen (ik had er zelf 2, zie foto) en een voor sommigen duidelijke duinpieper die voor anderen een duidelijke grote pieper zou moeten zijn, werd geen interessante gors meer gevonden. Helaas pindakaas…..
Via het haventje (met hoop op een ingevallen pieper, van welk merk en type dan ook) reed ik terug naar de camping voor een pauze maar door de wind die op de heenweg in de rug zat en nu dus niet, duurde het ritje lang en was het behoorlijk vermoeiend. Onderweg werd bij het Westerseveld ten Westen van het dorp nog leuk de al lang hier aanwezige rouwkwikstaart (mannetje in zomerkleed) gevonden en ook was hier een late gele kwikstaart aanwezig.
De rest van de middag werd niet veel meer gezien en toen rond een uurtje of vier ook het water met bakken uit de hemel kwam was het gedaan. Een goede maaltijd werd dit keer in het dorp genuttigd en met de regen op komst besloot ik voor de tweede keer niet naar Tante Pé te gaan, wow wat een discipline!
Dat daar een ongetwijfeld zeer interessante discussie werd gemist bleek later; er was via www.waarneming.nl een waarneming doorgegeven van nota bene een Eleonora’s valk (wat een nieuwe soort voor Nederland zou betekenen). Ik had mijn iPhone uitgezet omdat dat ding stroom vreet zelfs wanneer je ‘m stand-by hebt staan dus vernam dit nieuws pas zondagmorgen; de vervolgpiep voor zondagmorgen bleef echter uit, paniek dus ook…. vooralsnog…..
Wederom had ik een lange nacht achter de rug die weliswaar af en toe enigszins verstoord werd door hevige regen en ook onweer maar ’s ochtends vroeg was het redelijk goed weer zodat al snel even een rondje werd gemaakt. Drie koperwieken vlogen over, de kleine barmsijzen waren nog steeds in de buurt en ook de putters waren vocaal nogal aanwezig. Zelf vond ik een luid zingende fitis nog wel opmerkelijk, ik kan me niet herinneren dat ik zo laat in het jaar nog een zingend exemplaar had. Omdat het dreigde en ook www.buienradar aanstaand verticaal water liet zien, besloot ik een boot eerder te nemen om wanneer het zou moeten richting valk te kunnen en wanneer dat niet nodig mocht blijken te zijn, ik eindelijk maar toch een poging kon wagen voor het zien van een Friese steppekiekendief. De bagagevervoerder werd gebeld, het ticket voor de boot werd omgeboekt en de fiets werd alvast ingeleverd. Inmiddels regende het dus uitgerust met paraplu besloot ik een rondje zwembad, midgetgolf en dorpsrand te doen maar in de regen was alles stil. Dit zou ‘m duidelijk niet worden.
Vanaf de veerboot werden nog wat grote sterns gezien en 2 kleine jagers konden de overtocht ook nog even veraangenamen. Eenmaal in Harlingen werd de auto snel opgehaald en werd koers gezet naar de Bantpolder alwaar een juveniele steppekiekendief al een paar dagen rondhing. Deze dag was de vogel nog niet via www.waarneming.nl gemeld maar er was een grote kans dat ‘ie er nog wel zat. Durk en Janneke besloten ook die kant op te gaan maar het bleek dat we niet de enigen waren. Zowel in de Bantpolder zelf als op de dijk bij Paesens en zelfs op de weg langs de Anjumer, - en Lioessenserpolder stonden vogelaars. In de Bantpolder was er geen spoor van de vogel, bovenop de dijk werd een half uurtje de wacht gehouden maar uiteindelijk werkte de harde wind niet aanmoedigend zodat ik me uiteindelijk aansloot bij Guido Meeuwisen en de familie Bernardus die redelijk uit de wind de laatstgenoemde polder in de gaten hielden. Het was Sietse die de vogel een 10 minuten later ontdekte en we konden de vogel vervolgens fraai bekijken alvorens hij/zij uit zicht verdween. Ik was net in gesprek met Durk om hem vanaf de dijk deze kant op te dirigeren maar alvorens we de vogel kwijt raakten, lukte het me gelukkig nog wel om een paar goede foto’s te nemen waardoor absolute zekerheid betreffende de determinatie kon worden verkregen. Het gaat me verdorie niet nog een keer gebeuren dat er een Friese steppekiek me door de neus geboord gaat worden (zie post van april 2011)!!
Durk en Janneke arriveerden terwijl de vogel alweer een paar minuten uit beeld was en samen met de nog aanwezige en ook inmiddels aangesloten andere vogelaars werd het gebied afgezocht. Leuk was de waarneming van een adulte en juveniele slechtvalk die ruzie maakten over een door waarschijnlijk de volwassen slechtvalk buit gemaakte prooi. Via de telescoop konden ze beiden af en toe leuk worden bewonderd. Ik besloot de kansen te spreiden door wat verderop te gaan zoeken maar het was Durk even later zelf die de vogel nabij het Banthuisje herontdekte. Ik kreeg ‘m daarna ook nog even te zien maar raakte de vogel een paar minuten later kwijt toen de vogel naar de grond ging. Ik vond het wel welletjes en wilde mijn gezin ook wel weer eens zien. Ik zei iedereen gedag en verdween huiswaarts met een fraai DT-weekendje en als hoofdprijs (wat eigenlijk het toetje zou moeten zijn geworden) een fraaie juveniele en Friese steppekiekendief achter de rug (en een fraai langsvliegende grote zillie).
Op naar het volgende weekend!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten