Think fast, act faster....

Wat weer eens een redelijk overzichtelijke zaterdag met genoeg klusjes op het lijstje beloofde te worden, veranderde al in de ochtenduren in iets heel anders. Na met de 3 kids boodschappen te hebben gedaan besloot ik toch om enigszins plichtmatig toch even de mailtjes op m'n telefoon te checken om te kijken of er nog wat DBA alerts waren. Zonder veel verwachtingen (het is tenslotte 3 september; wat kun je nou in hemelsnaam verwachten in zo'n periode tussen zomer en herfst zonder NW wind?) was mijn eerste reactie eentje van verbazing toen ik 3 mailtjes klaar zag staan om door mij gelezen te worden. Reality kicked in; "zal wel een sperwergrasmus, draaihals, slangenarend of weer die vervelende geelpoot zijn", dacht ik meteen.

Eh, niet dus, al zat ik er niet heel ver naast; een steppekiekendief, een sperwergrasmus (zie je wel) en een.... wattuh!?!?! Een kleine trap? Dat kan toch niet? In september? Volgens http://www.waarneming,nl/ is dat sinds 1895 (Nee dat is geen typefout!) niet meer voorgekomen...
Invoerfout dan? Daar leek het ook niet op. Eh ja, wat dan? Vrouwlief was aan het werk, mijn schoonzusje ook, mijn moeder op vakantie, mijn vader te ver weg en 3 kinderen die mijn liefde en aandacht nodig hadden. Dat wordt lastig. Logischerwijs volgde wat sms, - en telefoonverkeer en al snel leek er maar één optie over te zijn; wachten totdat vrouwlief weer thuis was (vanaf 17:30 uur) die de zorg voor de kids kon overnemen om vervolgens richting Otterlo te karren.

De minuten die volgden op deze zelf getrokken conclusie hadden tot gevolg dat er een heel ander hersenspinsel zich ontwikkelde. Ik kwam erachter dat mijn schoonzusje om ca. 17:30 uur uit Hellendoorn opgehaald zou worden door mijn schoonvader. Hmmm, Otterlo... Hellendoorn, dat scheelt toch niet zo heel veel? Was het niet een idee dat ik haar op zou halen? Ik vond het persoonlijk (en in alle eerlijkheid) een uitstekend plan!
Weer wat belletjes later was het nog beter geregeld, ik had het niet beter kunnen hebben; ik kon de kinderen de middag wel bij pake en beppe onderbrengen en hoefde bovendien mijn schoonzusje niet uit Hellendoorn te halen (wat ik graag had gedaan overigens). Ook was er nog wel even tijd om het boodschappen-rondje af te maken en om te kijken of we nog wat cadeautjes konden vinden voor moeder de vrouw die zondag jarig zou zijn.
De middag was net begonnen toen ik op de stoep bij mijn schoonouders stond, 3 kinderen onder de arm om achtergelaten te worden. Tegen half 1 reed ik met een volle tank diesel Leeuwarden uit (en dan staan opeens alle stoplichten op rood) op weg naar de Veluwe. Niemand kon en/of wilde mee dus ik had het rijk alleen en omdat het niet druk was en er eenmaal op de snelweg redelijk lekker kon worden doorgereden, vorderde de rit behoorlijk.

De coördinaten waren thuis al in de TomTom ingevoerd en eenmaal in de buurt, wees dit (inmiddels onmisbare) handigheidje me rechtstreeks naar de parkeerplaats. Vlak hiervoor zag ik Toy Janssen staan (zie ook http://www.globalbirding.com/) bij wie nog snel wat laatste info werd ingewonnen. De auto werd vervolgens snel geparkeerd en via een retournerende vogelaar werd een toegangsbewijs voordelig overgekocht. Op het fietspad was het een optocht van blije vogelaars; André, Alwin, Jorrit, André-Willem; iedereen had er vertrouwen in dat ik 'm nog wel effe zou inkoppen. En gelukkig bleek dat ook het geval; na een leuke boswandeling in verhoogd wandeltempo weliswaar kwam ik zodra ik het bos uitkwam op een T-splitsing alwaar een man of 50 mij opwachtte. Gelukkig kon ik bij iemand snel even door de scoop kijken (die ik zelf in de auto had achtergelaten i.v.m. de haast) zodra ik op de heuvel aankwam en kon ik mijn eerste Nederlandse kleine trap bijschrijven.

(Zo werk ik natuurlijk nooit mijn megalijst aan Hapaxjes weg... :-))

Een uur lang werd wanneer de vogel in beeld was, genoten van dit zeldzame beestje (2e waarneming in Nederland sinds 2000) en werden wat bewijsplaatjes geschoten. Rond kwart voor 4 vloog de vogel zonder zichtbare reden met nog maar een stuk of 20 toeschouwers op en verdween achter de bosrand, ons met wat vliegshots achterlatend. Het resultaat is hieronder te zien;

Geen megaplaten maar toch wel iets om blij mee te zijn aangezien de foto's die van het TP zijnde beest werden gemaakt, van een stuk mindere kwaliteit zijn. Ik heb 'm nu vreemd genoeg beter gezien dan in Spanje jaren terug. Rond 15:45 uur leek het dus wel gedaan zodat ik nu een stuk rustiger de wandeling over het fietspad richting parkeerplaats kon maken, een stuk relaxter zo op die manier!

Her en der werd nog een praatje gemaakt en eenmaal in de auto onderweg naar huis werd rustigaan gedaan, cruisecontroll erop, een radiootje (Radio 1 met "langs de lijn") op de achtergrond en met dat fijne gevoel van de kleine trap in gedachten bereikte ik ruim voor 7 uur het Friese vasteland. Een uurtje later waren vrouw en kids ook weer thuis en leek er niets gebeurd te zijn. Op die manier mag een zaterdag wel vaker verlopen!!

Achteraf ben ik erg blij dat ik nagenoeg meteen ben gaan rijden en niet heb gewacht totdat vrouwlief thuis zou komen. Ik had 'm dan tenslotte gemist. "Think fast, act faster", een erg nuttige en dit keer dankbare kreet...