2 x taiga

Vrijdagmiddag, een druk maar tussentijds rustig begin van het weekeinde is aanstaande. Totdat er een berichtje op de alerts verschijnt van een mogelijke taiga... Voor de zekerheid sms ik Jaap maar even. Ik krijg echter geen reactie. Tot een uur of 5 houd ik de berichten in de gaten maar er komt nog geen zekerheid.
Vlak voordat ik thuis ben, belt Jaap dan uiteindelijk toch. We houden de berichten nog even in de gaten voordat we gekke dingen gaan doen. Op weg naar de MediaMarkt sms ik Marchel met het verzoek me op de hoogte te houden wanneer er ontwikkelingen zijn. Nog geen half uur later komt een verlossend smsje; "ga maar rijden"!
Snel alles bij de MM afgehandeld terwijl Jaap alweer belt. Zoals gewoonlijk is de afspraak snel gemaakt. Ik bel vrouwlief met de mededeling dat ik het eten dit keer aan mijn neus voorbij zal laten gaan en verontschuldig me. Even later rijd ik Goutum binnen om Jaap op te pikken. Het loopt inmiddels tegen zessen en de druk wordt opgevoerd door de TomTom die aangeeft dat we pas na 7-en TP zullen zijn. Midden oktober is het dan ook ongeveer wel donker, gaan we het redden?
Jaap en ik overleggen en komen tot de conclusie dat we gewoon moeten gaan. We zetten onze race dus voort. Eenmaal op de snelweg wordt het gaspedaal diep ingetrapt en al gauw geeft de TomTom aan dat we tijdwinst aan het boeken zijn; zo hoort dat!
De rit verloopt redelijk voorspoedig al heeft niet iedere weggebruiker in de gaten dat er een nog nooit in Nederland vertoonde Taigastrandloper is gemeld en er dus wel eens medeweggebruikers zouden kunnen zijn die daar graag heen zouden willen.
Bij deze wil ik dan ook mijn verontschuldigingen aanbieden aan die weggebruikers die wellicht enige hinder of ergenis aan ons hebben overgehouden.
Eenmaal in Zwolle raakt de TomTom door een omlegging de kluts kwijt en moeten we even zoeken. Via een kleine omweg herpakt de TT zich en leidt ons weer verder, hopelijk de goede richting op.
Als echter rallyrijders razen we over de kleine landweggetjes even buiten Zwolle en al snel zien we een aantal auto's; daar moet het zijn.
Ik probeer snel de auto te parkeren terwijl de schemering alsmaar doorzet. Enkele vogelaars schreeuwen ons toe; "doorrijden, doorrijden!!" Dat doen we dus maar, we rijden in hoog tempo tot aan de dijk (daarbij enkele andere auto's blokkerend) en sjezen de auto uit. We rennen de dijk op en wanneer we bijna boven zijn, wordt er van diverse kanten geschreeuwd dat de scoops voor ons klaar staan. Snel schieten Jaap en ik elk in een andere scoop (nog bedankt André!) en proberen snel aan het licht te wennen. Al gauw hebben we 'm in beeld. "Is dat 'm, loopt ie naast die watersnip voor die kleine steen?" Yes, het is 'm! "Ladies and gentlemen, we've got him!"

Enorm uitgelaten vliegen Jaap en ik elkaar in armen; wow, wat zijn we blij. Gegokt en gewonnen! Wat een overwinnigsgevoel geeft dit. Achter ons aan verschijnen nog meer vogelaars die nog minder zullen zien dan wij; een klein strandlopertje met vage borstband met een anderer jizz dan kleine of bonte strandloper. Inmiddels is ook onze auto geblokkeerd dus wachten we in het bijna-donker en genieten we na..

De rit naar huis verloopt rustig waarbij het laatste stukje wordt begeleidt door Omrop Fryslân op de radio met een wedstrijdverslag van Cambuur - Omniworld. De 1-0 ligt al binnen een paar minuten in het net (M. de Vries, red.) dus ook daar gaat het goed. Wat wil een Friese vogelaar nog meer?


Zaterdagochtend wordt ik wakker uit een een heerlijke ontspannen slaap. Nadat een paar broodjes zijn klaargemaakt, wordt de laptop even aangezet om te kijken of de taiga alweer terug is gevonden. Dat is 'ie inderdaad. Zoals gisteravond al min of meer met Hiele en Jaap afgesproken, maak ik de kinderen klaar voor vertrek om nog een keer die kant op te gaan om dit keer de vogel beter te kunnen bekijken. Een uurtje later zitten we gezellig in de auto en zakken af naar het zuiden. Ik doe het dit keer lekker rustig aan, zeker met de kids aan boord.

Rond 11-en zijn we ter plekke waar we worden opgehouden door wat vogelaars die melden dat er even eerder een kleine vliegenvanger is gezien. Ik blijf een paar minuten hangen maar ga dan weer door naar de dijk.
Hier aangekomen sluit ik me aan bij nog een twintigtal andere vogelaars. Ik worstel met buggy en telescoop de dijk op waar een koud windje staat terwijl de miezerregen op ons neerdaalt. Niet echt ideale omstandigheden, zeker niet voor de kids. De taigastrandloper is echter snel teruggevonden. Ondanks dat de aandacht snel is afgeleidt door de 2 koters kan ik deze mega een stuk beter bekijken dan gisteren. De euforie en de adrenaline zijn echter een stuk lager...
Even later heb ik de hier ook aanwezige gestreepte standloper ook in beeld, leuk hoor!

We houden het echter redelijk snel voor gezien en als ik alleen was geweest had ik er zeker nog even wat meer tijd doorgebracht. Op de weg terug komt het bericht binnen dat een blonde of bonte tapuit op Ameland is gezien... Oh nee, wat nu weer? Hoe moet ik dat nou weer regelen?

Na wat telefoontjes te hebben gepleegd, is een mogelijke oppas geregeld. Iets later blijkt echter dat de boot van 13:30 uur niet meer gehaald kan worden en omdat de volgende boot pas om 17:30 uur gaat, is dit een verloren zaak. Misschien morgen als ook dit beestje even blijft hangen???

Hopelijk een wordt vervolgd-verhaal...