Het voorjaar is in volle gang en er wordt voluit gevogeld. De afgelopen weken zijn heel wat uurtjes gemaakt; de bossen, het moeras, de slikken en ook de telpost Kamperhoek is met de nodige uurtjes bezocht.
Het vorige bericht wat ik op dit blog maakte ging over de trip met Hiele waar we op zoek gingen naar Cetti's zanger (wat lukte) en Iberische tjiftjaf (wat niet lukte). Ook de brilzee-eend kreeg geen kruisje achter zijn naam. Ik schreef over de miserabele weersomstandigeheden voor wat betreft de wind; het wilde allemaal niet zo lukken.
De dagen en weken na dit bericht is er echter veel veranderd. Het begon met mijn eerste gierzwaluw op dinsdag de 20e april boven mijn "werkplaats" Dronrijp, mijn eerste ooit voor Nederland!
De dag erop werd er een hop gemeld nabij Rouveen en na een telefoontje van Jaap die de vogel heel leuk had gezien, besloot ik om in de namiddag samen met "topvogelaar-in-de-dop" Roan die kant op te rijden. Ondanks ruim een uur zoeken werd de vogel niet gevonden. Dit was meteen ook de laatste twitchbare hop van de laatste tijd en het lijkt er daarom op dat ik deze soort dit jaar niet op de lijst zal krijgen.
De wind was de laatste dagen aan het draaien en voor zaterdag de 24e april leek alles goed te zijn om een telpost te bezoeken. Ik was eigenwijs en besloot om niet zoals de anderen (Jaap, Jacob en Marchel) naar de Kustweg bij het Lauwersmeer te gaan maar om voor het eerst van mijn leven naar Kamperhoek af te zakken. Dat dit een goede keuze bleek te zijn is voor een aantal wel bekend. Ik zal het er niet teveel inwrijven en me puur beperken tot een kleine opsomming van de soorten:
Zwarte wouw
Rode wouw
Roodstuitzwaluw
Grote pieper
Duinpieper
Purperreiger
Smelleken
Boomvalk
Zwartkopmeeuw
Koekoek
Bosruiter
Havik
Nachtegaal
Beflijster
Zwarte stern
Dwergmeeuw
Pontische meeuw (TP)
Appelvink
Slechtvalk
Kortom: Het was geweldig! Een superdag met zowaar zelfs een nieuwe soort voor Nederland in de vorm van de roodstuitzwaluw. De dag leverde hier maar liefst 10 nieuwe soorten voor de jaarlijst op en de dag was nog niet eens om. Om een uurtje of 2 leek het wat in te zakken met de trek en besloot ik om de dag op Texel af te sluiten. Al een paar dagen werd hier vrij onregelmatig een adult mannetje brilzee-eend gezien en aangezien deze soort nog ontbreekt op de lijst....
De autorit naar Den Helder verliep niet helemaal soepel en daardoor miste ik de boot van 15:30 uur op een haar na. Ik moest daarom een klein uur wachten op de volgende boot. Ik posteerde me op een strategische plek wat me een aantal grote sterns (nieuw voor de jaarlijst) opleverde. Eindelijk kwam de boot eraan en stond ik als eerste aan boord in afwachting van de afvaart.
Er was slechts één andere vogelaar aan boord en samen liepen we in versneld tempo de boot af toen deze eindelijk aangemeerd was. Het duin werd beklommen en we constateerden dat het licht fenomenaal slecht was aan deze kant. Aan de andere kant van de Mokbaai werd een aantal andere vogelaars gespot die een veel beter (uit)zicht hadden. Het was echter wel een uur lopen die kant op. We besloten een stuk Noordwaarts te lopen om aldaar een scooppoging te ondernemen. Ik had mijn scoop gelukkig mee en daardoor had ik de vogel al vrij snel in beeld; YES!
Echt fraai liet de vogel zich echter niet zien; met de kop in de veren was alleen het opgewipte staartje en de witte vlek op zijn achterhoofd zichtbaar. Dit was echter wel diagnostisch waardoor we snel zeker waren van de determinatie. We bleven hier wachten tot de vogel zijn kop uit de veren verhief (wat hij voor een slordige twee seconden deed) waarna de sensatie compleet was; wat een snavelpartij!
Toen opeens besefte ik me dat ik die avond nog meer te doen had en dat veel mensen op mij zouden moeten wachten als ik hier langer zou blijven. Ik spoedde me daarom naar de boot om nog een klein beetje op tijd weer op het vasteland te zijn. Met een zeer tevreden gevoel reed ik vervolgens huiswaarts. Wat een topdag; voor herhaling vatbaar.
De volgende dag was de wind nog steeds goed maar had ik alleen in de ochtend tijd om te vogelen. Dit werd een pijnlijk avontuur....
Mooi op tijd arriveerde ik weer op de "nieuwe" telpost maar ondanks dat de zwaluwen en piepers beter vlogen, bleven echte toppers uit. Ik moest het met een paapje, rouwkwikstaart, morinelplevier en wat beflijsters doen. 's Avonds zag ik dat ik had moeten blijven (wat absoluut niet kon!) want later op de dag werden o.a. nog een draaihals en steppekiekendief gezien.. :-(
Dinsdag de 27e moest ik voor mijn werk naar Amsterdam. Met een korte tussenstop in de Oostvaardersplassen kon ik hier 3 steltkluten vinden die een nieuwe tick voor me betekenden. Ook waren 3 kraanvogels aanwezig maar die had ik eerder al in het Fochteloërveen gezien en waren dus niet nieuw voor de lijst. Wel leuk natuurlijk...
's Avonds na de korte borrel na het programma bleef ik niet hangen want ik had nog een klein plannetje voor de afsluiter van de dag. Ik wilde de Iberische tjiftjaf van eerder goedmaken en omdat er nog steeds een vogel in de Amsterdamse Waterleidingduinen zou moeten zitten, werd koers gezet naar Zandvoort. De plek had ik dit keer goed op mijn netvlies staan en werd daarom dan ook snel gevonden. Na een minuutje wachten en rondlopen werd het geluidje gehoord en even daarna had ik de vogel in beeld. Hij liet zich echter niet super zien en zong maar mondjesmaat. Aangezien het al licht begon te schemeren besloot ik 'm z'n rust te gunnen en liep weer richting auto (wandeling van een uur...). Zowel zakelijk als ook op het gebied van het vogelen wederom een geslaagd dagje derhalve.
Het vorige bericht wat ik op dit blog maakte ging over de trip met Hiele waar we op zoek gingen naar Cetti's zanger (wat lukte) en Iberische tjiftjaf (wat niet lukte). Ook de brilzee-eend kreeg geen kruisje achter zijn naam. Ik schreef over de miserabele weersomstandigeheden voor wat betreft de wind; het wilde allemaal niet zo lukken.
De dagen en weken na dit bericht is er echter veel veranderd. Het begon met mijn eerste gierzwaluw op dinsdag de 20e april boven mijn "werkplaats" Dronrijp, mijn eerste ooit voor Nederland!
De dag erop werd er een hop gemeld nabij Rouveen en na een telefoontje van Jaap die de vogel heel leuk had gezien, besloot ik om in de namiddag samen met "topvogelaar-in-de-dop" Roan die kant op te rijden. Ondanks ruim een uur zoeken werd de vogel niet gevonden. Dit was meteen ook de laatste twitchbare hop van de laatste tijd en het lijkt er daarom op dat ik deze soort dit jaar niet op de lijst zal krijgen.
De wind was de laatste dagen aan het draaien en voor zaterdag de 24e april leek alles goed te zijn om een telpost te bezoeken. Ik was eigenwijs en besloot om niet zoals de anderen (Jaap, Jacob en Marchel) naar de Kustweg bij het Lauwersmeer te gaan maar om voor het eerst van mijn leven naar Kamperhoek af te zakken. Dat dit een goede keuze bleek te zijn is voor een aantal wel bekend. Ik zal het er niet teveel inwrijven en me puur beperken tot een kleine opsomming van de soorten:
Zwarte wouw
Rode wouw
Roodstuitzwaluw
Grote pieper
Duinpieper
Purperreiger
Smelleken
Boomvalk
Zwartkopmeeuw
Koekoek
Bosruiter
Havik
Nachtegaal
Beflijster
Zwarte stern
Dwergmeeuw
Pontische meeuw (TP)
Appelvink
Slechtvalk
Kortom: Het was geweldig! Een superdag met zowaar zelfs een nieuwe soort voor Nederland in de vorm van de roodstuitzwaluw. De dag leverde hier maar liefst 10 nieuwe soorten voor de jaarlijst op en de dag was nog niet eens om. Om een uurtje of 2 leek het wat in te zakken met de trek en besloot ik om de dag op Texel af te sluiten. Al een paar dagen werd hier vrij onregelmatig een adult mannetje brilzee-eend gezien en aangezien deze soort nog ontbreekt op de lijst....
De autorit naar Den Helder verliep niet helemaal soepel en daardoor miste ik de boot van 15:30 uur op een haar na. Ik moest daarom een klein uur wachten op de volgende boot. Ik posteerde me op een strategische plek wat me een aantal grote sterns (nieuw voor de jaarlijst) opleverde. Eindelijk kwam de boot eraan en stond ik als eerste aan boord in afwachting van de afvaart.
Er was slechts één andere vogelaar aan boord en samen liepen we in versneld tempo de boot af toen deze eindelijk aangemeerd was. Het duin werd beklommen en we constateerden dat het licht fenomenaal slecht was aan deze kant. Aan de andere kant van de Mokbaai werd een aantal andere vogelaars gespot die een veel beter (uit)zicht hadden. Het was echter wel een uur lopen die kant op. We besloten een stuk Noordwaarts te lopen om aldaar een scooppoging te ondernemen. Ik had mijn scoop gelukkig mee en daardoor had ik de vogel al vrij snel in beeld; YES!
Echt fraai liet de vogel zich echter niet zien; met de kop in de veren was alleen het opgewipte staartje en de witte vlek op zijn achterhoofd zichtbaar. Dit was echter wel diagnostisch waardoor we snel zeker waren van de determinatie. We bleven hier wachten tot de vogel zijn kop uit de veren verhief (wat hij voor een slordige twee seconden deed) waarna de sensatie compleet was; wat een snavelpartij!
Toen opeens besefte ik me dat ik die avond nog meer te doen had en dat veel mensen op mij zouden moeten wachten als ik hier langer zou blijven. Ik spoedde me daarom naar de boot om nog een klein beetje op tijd weer op het vasteland te zijn. Met een zeer tevreden gevoel reed ik vervolgens huiswaarts. Wat een topdag; voor herhaling vatbaar.
De volgende dag was de wind nog steeds goed maar had ik alleen in de ochtend tijd om te vogelen. Dit werd een pijnlijk avontuur....
Mooi op tijd arriveerde ik weer op de "nieuwe" telpost maar ondanks dat de zwaluwen en piepers beter vlogen, bleven echte toppers uit. Ik moest het met een paapje, rouwkwikstaart, morinelplevier en wat beflijsters doen. 's Avonds zag ik dat ik had moeten blijven (wat absoluut niet kon!) want later op de dag werden o.a. nog een draaihals en steppekiekendief gezien.. :-(
Dinsdag de 27e moest ik voor mijn werk naar Amsterdam. Met een korte tussenstop in de Oostvaardersplassen kon ik hier 3 steltkluten vinden die een nieuwe tick voor me betekenden. Ook waren 3 kraanvogels aanwezig maar die had ik eerder al in het Fochteloërveen gezien en waren dus niet nieuw voor de lijst. Wel leuk natuurlijk...
's Avonds na de korte borrel na het programma bleef ik niet hangen want ik had nog een klein plannetje voor de afsluiter van de dag. Ik wilde de Iberische tjiftjaf van eerder goedmaken en omdat er nog steeds een vogel in de Amsterdamse Waterleidingduinen zou moeten zitten, werd koers gezet naar Zandvoort. De plek had ik dit keer goed op mijn netvlies staan en werd daarom dan ook snel gevonden. Na een minuutje wachten en rondlopen werd het geluidje gehoord en even daarna had ik de vogel in beeld. Hij liet zich echter niet super zien en zong maar mondjesmaat. Aangezien het al licht begon te schemeren besloot ik 'm z'n rust te gunnen en liep weer richting auto (wandeling van een uur...). Zowel zakelijk als ook op het gebied van het vogelen wederom een geslaagd dagje derhalve.
Zaterdag 1 mei was ik lekker met de kleine man thuis terwijl al de hele dag berichten binnen stroomden van 2 aanwezige ortolanen in Gelderland. Na telefonisch overleg met de vrouw des huizes (en wat voor vrouw!!!) kon ik nadat zij thuis was gekomen de verrekijker pakken en afreizen naar Polsmaten nabij het Veluwemeer.
Ik was er rond 7-en en had dus mooi wat tijd om te zoeken. Het werd echter een zoektocht voor mensen met een lange adem want pas na 20:30 uur vond ik de vogel hoogstpersoonlijk terug in een boompje nabij het aldaar aanwezige kijkscherm. Toen deze even later op de grond aan het foerageren was, viel ook de tweede vogel uit een boom in; 2 ortolanen in Nederland in één kijkerbeeld! Geweldig! Wederom reed ik met een big smile op het smoelwerk huiswaarts. Samen met een zingende snor was ik weer 2 soorten voor de jaarlijst rijker.
De dag erna kon ik er ook op uit. Ik besloot het Fochteloërveen te bezoeken. Inmiddels zou er een aantal soorten aanwezig moeten zijn die ik nog niet eerder gevonden had.
Nee, de geoorde fuutjes had ik al!
Eén en ander lukte inderdaad maar spectaculair was alles niet. Grauwe vliegenvanger, bonte vliegenvanger en fluiter waren nieuw voor de lijst.
Toen er 's middags een Aziatische goudplevier in de Bantpolder werd gemeld vond ik mijn aanwezigheid thuis wel weer welletjes en besloot (na overleg!) richting Lauwersmeer te rijden. Ik bleek helaas net te laat te zijn, de vogel was net over de dijk weggevlogen. Wel werd de net gevonden Amerikaanse wintertaling getwitcht en kon een zeearend redelijk dichtbij worden bewonderd.
Maandag was zo'n vieze en koude herfstdag dat ik besloot te gaan werken (je moet toch wat..).
's Avonds werd de rijperkerkerpolder nog even bezocht aangezien Jacob er even eerder een Engelse kwikstaart had gevonden. Ik had echter minder geluk en moest huiswaarts keren met een vrouwtje beflijster en wat leuke zangertjes (tapuit, tuinfluiter, zwartkop, grasmus) in de bosjes rondom de uitkijkheuvel.
Dinsdag 4 mei begon in Groningen. Al enkele dagen werd hier een draaihals gezien die hoog op mijn verlanglijstje stond en bovendien nieuw voor Groningen zou zijn. Ik had deze dag al geruime tijd van tevoren vrij genomen en mooi op tijd (de wekker stond om 04:45 uur) was ik ter plekke en werd het basketbalveld en omgeving uitgekamd. Na ruim een uur zoeken kwam ik echter tot de conclusie dat de vogel gevlogen moest zijn omdat elk hoekje en gaatje gecheckt was en de vogel onvindbaar bleek.
Toen er 's middags een Aziatische goudplevier in de Bantpolder werd gemeld vond ik mijn aanwezigheid thuis wel weer welletjes en besloot (na overleg!) richting Lauwersmeer te rijden. Ik bleek helaas net te laat te zijn, de vogel was net over de dijk weggevlogen. Wel werd de net gevonden Amerikaanse wintertaling getwitcht en kon een zeearend redelijk dichtbij worden bewonderd.
Maandag was zo'n vieze en koude herfstdag dat ik besloot te gaan werken (je moet toch wat..).
's Avonds werd de rijperkerkerpolder nog even bezocht aangezien Jacob er even eerder een Engelse kwikstaart had gevonden. Ik had echter minder geluk en moest huiswaarts keren met een vrouwtje beflijster en wat leuke zangertjes (tapuit, tuinfluiter, zwartkop, grasmus) in de bosjes rondom de uitkijkheuvel.
Dinsdag 4 mei begon in Groningen. Al enkele dagen werd hier een draaihals gezien die hoog op mijn verlanglijstje stond en bovendien nieuw voor Groningen zou zijn. Ik had deze dag al geruime tijd van tevoren vrij genomen en mooi op tijd (de wekker stond om 04:45 uur) was ik ter plekke en werd het basketbalveld en omgeving uitgekamd. Na ruim een uur zoeken kwam ik echter tot de conclusie dat de vogel gevlogen moest zijn omdat elk hoekje en gaatje gecheckt was en de vogel onvindbaar bleek.
Ik reed daarom door naar het Lauwermeer alwaar ik de dag al vogelend door zou brengen. Ik begon ten Noorden van het dorp in de hoop op een herkansing voor draaihals maar ik moest me tevreden stellen met soorten als tuinfluiter (leuke foto volgt), nachtegaal en zingende zwartkoppen. Vervolgens werd in het Ballastplaatbos de eerste nieuwe soort gehoord; een wielewaal liet zich kort maar overduidelijk horen. Bij de uitkijkheuvel was het rustig en was geen steltje te bekennen. Wel kon ik hier eindelijk mijn schaamsoort van het jaar noteren; kleine karekiet (en dat op 4 mei....).
Ook het Jaap Deensgat was nou niet echt je-van-het. Met een grauwe kiekendief (ver weg) verliet ik dit gat weer en vervolgde ik mijn weg richting Kollumerwaard. Hier maakte ik een lange wandeling wat me o.a. een paar beflijsters, een kramsvogel en een tweede man grauwe kiek opleverde.
Doordat de Kwelderweg was afgesloten moest ik helemaal via Lauwersoog terugrijden om in de Keeg te komen. Hier aangekomen besloot ik eerst de hut met een bezoek te vereren. Dit leverde me 2 (zoals ze in België zeggen) "dichte" Temmincks strandlopers op. In Noord werd de Amerikaanse wintertaling met wat moeite teruggevonden en ook konden hier eindelijk kleine strandlopertjes worden bijgeschreven. Ver weg was de zeearend cirkelend te zien.
Het was een lekker dagje zonder toppers echter maar met redelijk lekker weer en leuke soorten.
De jaarlijst telt inmiddels 236 soorten "and is still growing" en op een paar baalsoorten zoals griel, kuifkoekoek, bosgors, witwangstern, hop, draaihals en Engelse kwikstaart moet ik zeggen dat ik redelijk tevreden ben. Even terugkijkend op de eerste 4 maanden van 2010 kan het met Oosterse tortel, zwarte zeekoet, Baltimore troepiaal, witkopeend, kleine topper, ringsnaveleend, roodstuitzwaluw en brilzee-eend toch nou niet bepaald een baggerjaar worden genoemd!
Ook het Jaap Deensgat was nou niet echt je-van-het. Met een grauwe kiekendief (ver weg) verliet ik dit gat weer en vervolgde ik mijn weg richting Kollumerwaard. Hier maakte ik een lange wandeling wat me o.a. een paar beflijsters, een kramsvogel en een tweede man grauwe kiek opleverde.
Doordat de Kwelderweg was afgesloten moest ik helemaal via Lauwersoog terugrijden om in de Keeg te komen. Hier aangekomen besloot ik eerst de hut met een bezoek te vereren. Dit leverde me 2 (zoals ze in België zeggen) "dichte" Temmincks strandlopers op. In Noord werd de Amerikaanse wintertaling met wat moeite teruggevonden en ook konden hier eindelijk kleine strandlopertjes worden bijgeschreven. Ver weg was de zeearend cirkelend te zien.
Het was een lekker dagje zonder toppers echter maar met redelijk lekker weer en leuke soorten.
De jaarlijst telt inmiddels 236 soorten "and is still growing" en op een paar baalsoorten zoals griel, kuifkoekoek, bosgors, witwangstern, hop, draaihals en Engelse kwikstaart moet ik zeggen dat ik redelijk tevreden ben. Even terugkijkend op de eerste 4 maanden van 2010 kan het met Oosterse tortel, zwarte zeekoet, Baltimore troepiaal, witkopeend, kleine topper, ringsnaveleend, roodstuitzwaluw en brilzee-eend toch nou niet bepaald een baggerjaar worden genoemd!
En om alvast een voorschot te geven op wat er de afgelopen dagen gedaan en gezien is, deze onderstaande foto, de kenners weten dan inmiddels waar ik geweest ben....
Wordt vervolgd!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten